Περί υιοθεσίας ή αναδοχής!

202

Ποτέ μου δεν αρνήθηκα, φιλία για να κάνω

Με ένα ομοφυλόφιλο και το επαναλαμβάνω.

 

Δεν κρίνω εγώ τον άνθρωπο, ούτε από το φύλο

Μόνο σαν έχει αρετές, και τάλαντοποικίλο.

 

Τον άνθρωπο τον σέβομαι, κουμάντο δεν του κάνω

Ούτε στις προτιμήσεις του, εμπόδιο του βάνω.

 

Σέβομαι επίσης τους θεσμούς, που‘χουν γερή αξία

Και μοιάζουνε με μετοχές, που έχουν υπεραξία

 

Ένας  θεσμός άπου κρατεί, ρίζες θεογονίας

Και διαμορφώνει τις ψυχές, ειν’ της οικογενείας.

 

Ο κυριότερος σκοπός, σωστής οικογενείας

Η διαιώνισις  αυτής, είν’ ο καρπός κοιλίας.

 

Κι ο ιερός αυτός θεσμός, ως γράφουν τα βιβλία

έχει γυναίκα για μαμά, που τρέχει στα σχολεία.

 

Μια Μάνα στα Ιδρύματα, δεν τρέχει  το παιδί της

Για να πετά στους ουρανούς, με το μενεξεδί της.

 

Τη μάνα την ανήμπορη, το Κράτος τη φροντίζει

Και τη σωστή οικογένεια, ποτέ δεν κερματίζει.

 

Σήμερα στη κυβέρνηση, κατά πλειοψηφία

Ψηφίστηκε η αναδοχή ως και η υιοθεσία.

 

Ένα ζευγάρι των ανδρών, ή γυναικών ομοίως

Να υιοθετούν να γίνονται, γονείς των αιωνίως!

 

Φαντάσου τώρα ένα παιδί, που από το νόμο πρέπει

μαμά να είναι  θηλυκιά και άνδρα αυτό να βλέπει.

 

Φαντάζεστε το άμοιρο, το φόβο άπου θα πάρει

Όταν θα ιδεί δυ’ομόφυλους, γονείς του για ζευγάρι;

Όταν φωνάζει τους γονείς,  με τη γλυκιά φωνή του

Να φανερώνονται  μπροστά, με γένια οι  νονοί του.

 

ΚΙ η κοινωνία όντε θα βγει του δώσει κάποιο στίγμα

Σεισμός θα αφήσει στη ψυχή,  μ’ ένα μεγάλο ρήγμα.

 

Ποτέ τους  δεν λογάριασαν,  ένα  παιδί πως θέλει

Τη μάνα που το γέννησε, γιατί ‘χει αυτή το μέλι

 

Δεν είναι φρούτο που το τρως, η μητρική  αγάπη,

φάρμακο είναι στην ψυχή, που παίρνεις χάπι-χάπι.

 

Δεν είναι φρούτο που το τρώς, η πατρική αγάπη,

φάρμακο είναι παιδικό, που δίνεις  χάπι-χάπι.

 

Ομόφυλη σα θα γενεί, με βούλα υιοθεσία

Την ομορφάδα της ζωής, την χάνει τη γνησία.

 

Αναδοχή σα θα δοθεί πρέπει να ιδείς το είδος

Και το παιδί ανάλογης να τύχει της  φροντίδος.

 

Υιοθεσία σα γενεί, έστω από έξι χρόνων

Για να φωνάζει το παιδί, θείο και θείο μόνον.

 

Και όλα τούτα γίνονται πως λένε κι οι ειδήσεις!

Γιατί γινήκαμε πολλοί να πάψουν οι γεννήσεις!

 

Κι όταν πεθάνουν κι οι δυό, και προίκα του αφήσουν

Να τους βλογά που θέλησαν, εκείνο  να  υιοθετήσουν.

 

Και όλα ετούτα τα γραφτά,  περί υιοθεσίας

Είν’ αφορμή απόφασης, μιας κάποιας ηγεσίας.

Μάιος 2018

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει