Η ηρωίδα μου, η Μαρίνα

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

2.481

Την ξέρω τόσα χρόνια και ακόμα αναρωτιέμαι από πού αντλεί τόση δύναμη για τη ζωή

Η Μαρίνα λοιπόν παντρεύτηκε μικρή και χήρεψε μικρή. Μητέρα τριών μικρών κοριτσιών ξαφνικά βρέθηκε χαμένη σε έναν φουρτουνιασμένο ωκεανό. Ούτε κλάφτηκε, ούτε ελεημοσύνη ζήτησε ποτέ. Δεν είχε άλλη επιλογή παρά να κολυμπήσει και να παλέψει…

Και έπρεπε να ξεκινήσει από τα βασικά: να τελειώσει το σχολείο, το οποίο αν και αριστούχος είχε εγκαταλείψει λόγω γάμου, να πάρει δίπλωμα οδήγησης και να βρει για πρώτη φορά δουλειά. Και ήταν σκληρή δουλειά!

Κάθε μέρα καταπονούσε το σώμα της όλο και περισσότερο, αλλά εκείνη «βράχος». Έτρεχε να τα προλάβει όλα αγόγγυστα: δουλειά, παιδιά, φροντιστήρια, γονείς, υποχρεώσεις…Και τις νύχτες πάλευε να κρατήσει τα μάτια της ανοιχτά για να διαβάσει και να δώσει πανελλήνιες…

Κάθε φορά και ένα βήμα πιο πέρα…Την ξέρω τόσα χρόνια και ακόμα αναρωτιέμαι από πού αντλεί τόση δύναμη για τη ζωή. Παρά τις δυσκολίες (και ήταν πολλές), παρά τα απρόοπτα και τις ανατροπές, δεν έχασε ποτέ το χαμόγελό της… Δεν την έχω ακούσει ποτέ να γκρινιάζει ή να παραπονιέται για τη μοίρα της… Δεν έχω ακούσει γενικώς κακή κουβέντα από το στόμα της… όσο και αν έχω προσπαθήσει να την «τσακώσω», με έχει αφήσει έκθετη…

Η καλοσύνη της είναι ανεξάντλητη σε βαθμό συγκινητικό. Στοργική και δοτική σε όλους…Ένας επίγειος άγγελος… Μητέρα, κόρη, αδελφή, φίλη, συνάδελφος… ένας σπάνιος άνθρωπος που τα μάτια της «βλέπουν» μόνο το καλό γιατί αυτόν το δρόμο έχει επιλέξει στη ζωή της. Ίσως γιατί τα μάτια της είναι πράσινα και το πράσινο συμβολίζει την ελπίδα.

Δεν είναι η δις βραβευμένη με Νόμπελ Μαντάμ Κιουρί, ούτε η Άννα Φρανκ. Δεν είναι η Αμέλια Μαίρη Έρχατ, η πρώτη αεροπόρος γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό αλλά ούτε και η Βαλεντίνα Βλαντίμιροβνα Τερεσκόβα, η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που ταξίδεψε στο διάστημα με το διαστημόπλοιο Βοστόκ.

Δεν είναι η Μπεναζίρ Μπούτο ούτε η μητέρα Τερέζα. Η άγνωστη σε σας Μαρίνα είναι η δική μου ηρωϊδα.  Όταν ορισμένοι πνιγόμαστε  σε μία κουταλιά νερό ή θάβουμε το κεφάλι στην άμμο, κάποιοι άλλοι κάνουν τους ωκεανούς να μοιάζουν με… γαλάζια λίμνη.

 

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει