Στα σύνορα του Έβρου

«Η πιο συγκινητική στιγμή των εκδρομέων» (Αφιέρωμα στα στρατευμένα παιδιά μας)

243

Ποιους τόπους να γνωρίσουμε και τι να πρωτοδούμε;

Eίν’ η Πατρίδα η γλυκιά στα μάτια μας Μεγάλη!

Κι οι χαρές της αμέτρητες, περίσσιες- όπου γύρει

κι όπου το βλέμμα θα στραφεί

βρίσκει στην ομορφάδα…

Πανώριος τόπος ιερός, αιματοποτισμένος

και ζυμωμένος ταιριαστά μ’ ιδρώτα και με αίμα

με δόξα, πίκρα και χαρά μα πιο πολύ θυσία!

Κι είν’ η ΕΛΛΑΔΑ μια κυρά μέσα στην Οικουμένη

γλυκιά καμαροπρόσωπη,

με δάφνινο στεφάνι στα μεταξένια της μαλλιά!

Πιο δίπλα η ΙΣΤΟΡΙΑ

γράφει με χέρι σταθερό το κάθε της το ζάλο…

 

Δροσολογούνε τα νερά κι αχολογούν φαράγγια

σειούνται βουνά και διάσελα στη βροντερή φωνή της:

«Ίτε παίδες Ελλήνων ΣΕΙΣ

το χρέος επιτάσσει…»

Κι αυτό το χρέος το βαρύ το παίρνουν τα παιδιά μας

τα νεαρά βλαστάρια μας μεσ’ το χακί ντυμένα…

Γίνονται ακοίμητοι φρουροί στις άκρες των συνόρων

εκεί που ορίζεται κοφτά της Γης μας η Εξουσία

και αρχινά-μια πατουχιά-μια άλλη ξένη χώρα.

 

Εσταματήσαμε ως εκεί… στα σύνορα του Έβρου,

κι είδαμε τους φαντάρους μας τα άξια παιδιά μας

όπου φρουρούνε άγρυπνα τις άκρες της Πατρίδας…

Μας φάνηκαν ημίθεοι! με φωτεινό στεφάνι

να πλαισιώνει το σεμνό τ’ αντρίκειο πρόσωπό τους!

 

Επλησιάσαμε καλά σα Μάνες κι αδελφές τους

σαν πατεράδες και δικοί με μια στοργή περίσσια!

Φρουρούσαν λεβεντόκορμοι στημένοι στη σκοπιά τους

Αμίλητοι, καρτερικοί, με τ’ όπλο τους στο πλάι…

-Γεια σας λεβέντες ακριβοί, αητοί μας, καύχημά μας.

Η δύναμη της Παναγιάς φρουρός για ΣΑΣ να γίνει.

Κει που φρουρείτε άγρυπνα τα πάτρια χώματά μας…

… Δακρύσαμε απ’ τη χαρά και τη συγκίνησή μας

όπως τα καμαρώναμε όλοι! Μικροί μεγάλοι…

 

Και μια ενδόμυχη ευχή μέσα στο νου φτερώνει:

«Θε μου και μόνοιασε τσ’ εχθρούς, αδελφικά να ζούνε.

Ο γείτονας, στο γείτονα την καλοσύνη ας δείχνει.

Να σβήσουν τα πυρηνικά τα όπλα από τη Γη μας

κι όλου του κόσμου οι λαοί να δώσουνε τα χέρια…

 

Να γίνει ο κόσμος όμορφος! Αγγελικά πλασμένος

όπως τον γράφει ο ποιητής και τον ζητεί η ψυχή μας…

 

Ένα ποιήμα της κ. Ειρήνης

Ταχατάκη Ουσταγιαννάκη,

αφιερωμένο στους Ακρίτες

του Έβρου και ιδιαίτερα στα δύο στελέχη που αιχμαλώτισαν

οι Τούρκοι στον Έβρο.

 

 Το ποίημα περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο της

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει