Έμμετρα: ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΜΟΛΩΧ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ

152

Το θέμα καθημερινά
που απασχολεί τον κόσμο
αίμα που τόσο άδικα
να χύνεται στο δρόμο!
Στα Μέσα Ενημέρωσης
πολύ συχνό ‘ναι θέμα,
εικόνες βλέπεις φοβερές,
παγώνουν σου το αίμα.
Μέσα στα αυτοκίνητα,
τα στραπατσαρισμένα
τα πληγωμένα τα κορμιά
να ‘ναι παγιδευμένα.
Σ’ όλους τους δρόμους στις στροφές αλλά και στις ευθείες,
όπου ανθρώπινες ζωές
εγίνανε θυσίες,
εις το Μολώχ της άσφαλτου που λέει και η φράση
κι ανατριχιάζει καθαείς,
που από κοντά περάσει.
Εκεί ανθρώπινες ζωές
άδικα εχαθήκαν
και είναι νέοι οι πιο πολλοί, που τη ζωή αφήκαν.
Κι άλλοι σακάτες γίνονται
για όλη τους τη ζήση
και δεν μπορεί ανάπηρος μες τη χαρά να ζήσει!
Τι να ‘ναι ετούτο το κακό
και προπαντός στην Κρήτη,
που, όπως πάμε, την πρωτιά παίρνουμε στον πλανήτη;
Φταίνε οι δρόμοι οι άχρηστοι, φταίει η κεφαλή μας,
που δεν τη λογαριάζουμε,
ως πρέπει, τη ζωή μας;
Ή μήπως είναι τα ποτά,
που παραπάνω πίνει
και δεν αφήνουν το σωστό
γι’ αυτό να διακρίνει;
Μπας κι είναι λέω οι μηχανές, που σα βολίδα τρέχουν
κι απάνω γι αναβάτες
τους συνήθως νέους έχουν;
Μην καβαλάτε μηχανές πάλι λέμε στα νιάτα,
σ’ έχει ζαλίσει το πιοτό,
τον εαυτό σου κράτα.
Πιο φρόνιμό ‘ναι, βέβαια,
στα χείλη μην το βάνεις,
αλλιώς τιμόνι να οδηγείς,
στα χέρια σου μην πιάνεις.
Νταηλίκια και εγωισμοί
κι η απερισκεψία
κακό ‘χουν αποτέλεσμα,
γνωστή ‘ναι ιστορία.
Το κράνος απαραίτητα
θα πρέπει να φορείτε,
στη μηχανή, σαν κάθεστε, να μην το αμελείτε.
Το Κράτος κι αν ενδιαφερθεί, τους δρόμους
κι αν τους φτιάξει,
το πρόβλημα, ίσως λυθεί,
καθένας αν αλλάξει.
Ν’ αλλάξει συμπεριφορά,
σαν πιάνει το τιμόνι,
στο δρόμο πρέπει να σκεφτεί δεν οδηγούμε μόνοι!
Κι όλοι οι τοπικοί φορείς
δεν πρέπει να τ’ αφήσουν,
σύγχρονοι δρόμοι
να γενούν, πρέπει
να διεκδικήσουν.
Κι αφού σωστά πιστεύουμε θέμα είν’ η παιδεία,
κυκλοφορίας μάθημα
να βάλλουν στα σχολεία.
Οι νέοι μας να διδαχτούν,
πώς να φερθούν να μάθουν,
στο δρόμο, όταν οδηγούν, κακό για να μην πάθουν!
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΕΜΜ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΑΚΗΣ
συνταξιούχος
δάσκαλος

Μπορεί επίσης να σας αρέσει