ΠΑΤΡΙΣ
Πηγή: Εφημερίδα Πατρίς (http://www.patris.gr/)
Συντάκτης άρθρου: Πατρίς (Email: patris@patris.gr)
Κατηγορία άρθρου: Προεκτάσεις
Hμ/νία - Ώρα: 28/4/2015, 23:10

Ο εφιάλτης!...


Του Γιάννη Μοσχονά*

Έχουν περάσει κιόλας τρεις μήνες από την εκλογή της νέας κυβέρνησης, τα πανηγύρια της νίκης έχουν τελειώσει και η σκληρή πραγματικότητα «χρωματίζει» την επόμενη μέρα! Εμείς οι πολίτες, αφού δώσαμε στους νέους κυβερνώντες ένα «εύλογο» χρονικό διάστημα ανοχής για την προσαρμογή τους στον νέο θεσμικό τους ρόλο, αρχίζουμε να βλέπουμε τώρα την υπομονή μας να εξαντλείται σιγά-σιγά και την σημαία της ελπίδας να υποστέλλεται άτακτα!

Η εικόνα που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται για το μέλλον της χώρας δεν είναι αυτή που περιμέναμε να δούμε και μας απογοητεύει καθημερινά! Ο καθένας, μέσα και γύρω από την κυβέρνηση, εκφράζει την δικιά του άποψη, δημιουργώντας μια σύγχρονη πολιτική Βαβέλ που προκαλεί σύγχυση και προβληματισμό! Στο μόνο που φαίνεται να συμφωνούν απόλυτα είναι στις ενδυματολογικές επιλογές που επιβάλλουν την απουσία της γραβάτας!

Ο Αλέξης, αν και δείχνει να διακατέχεται από καλές προθέσεις και να έχει συνηθίσει πλέον το λιτό πρωθυπουργικό κοστούμι, φαίνεται αδύναμος να επιβάλει την κυρίαρχη αντίληψη του, προς τις άτακτες συνιστώσες! Όμως, δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός, αφού το παιχνίδι των εντυπώσεων έχει καταφέρει να το κλέψει ο Γιάνης με τον αιρετικό ανατρεπτικό του χαρακτήρα, τον χειμαρρώδη και με άριστη ξενική προφορά λόγο του και την δημιουργική του ασάφεια, όπως αυτή χαρακτηρίζει τις ανεξάντλητες συνεντεύξεις του!

Με αφοσίωση στο προσωπικό του dress code, την κόκκινη ρήγα στο γιακά και το ξεζωσμένο πουκάμισο, προσπαθεί να πουλήσει «τσαμπουκά» στους Ευρωπαίους ομολόγους του και να τους «το παίξει έξυπνος», προκαλώντας άλλοτε την οργή και άλλοτε την θυμηδία τους!

Στο εσωτερικό της χώρας, ο Πάνος έχει και αυτός τον δικό του δυναμικό ρόλο, διακριτό ή αδιάκριτο, ανάλογα με την περίπτωση, απογοητεύοντας όμως μέχρι στιγμής τουλάχιστον, όλους εκείνους τους «πατριώτες» που αναμένουν πως και πως την στιγμή που θα τα «βροντήξει» όλα κάτω και θα φύγει!

Παρατηρούμε επίσης και το καταγράφουμε ως αξιοπερίεργο, ότι τον ουσιαστικό ρόλο της αντιπολίτευσης τον έχει αναλάβει ο ίδιος ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, με τις αντιθέσεις και την πολυφωνία των στελεχών του, μιας και οι «άλλοι» φαίνεται να μην βολεύονται και τόσο, στα «ταπεινά έδρανα» που τους τοποθέτησε ο κυρίαρχος λαός!

Αντί να ελέγχουν ουσιαστικά και δημιουργικά την εξουσία, όπως επιβάλλει άλλωστε και ο θεσμικός τους ρόλος, αναλώνονται σε αναθέματα και αλαλαγμούς στα τηλεοπτικά παράθυρα, περιορίζοντας και εξαντλώντας την αντιπολιτευτική τους ρητορική, στις πλατείες της πρωτεύουσας που «λιάζονται οι πρόσφυγες της Τασίας» και στα βενζινάδικα της Αιδηψού, που δεν διαθέτουν αέρα για τα ξεφούσκωτα λάστιχα της Ζωής!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως, χάνουμε πολύτιμο χρόνο αθετώντας την θεμελιώδη υποχρέωση του έθνους μας να είναι συνεπές προς την εμπρόθεσμη εξόφληση των τόκων και των χρεολυσίων, έναντι των αξιότιμων δανειστών μας!

Η αξιοπιστία και το κύρος της πατρίδας μας «τίθεται εν αμφιβόλω» και η διεθνής «συμμορία του κεφαλαίου», οι «νταβατζήδες του χρήματος», θέτουν τώρα σε εφαρμογή το plan x, προκειμένου να προκαλέσουν οικονομική, αλλά πρωτίστως πολιτική ασφυξία στην αριστερή νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του τόπου, η οποία έτσι και αλλιώς αποτελεί προκλητική παραφωνία στην νεοφιλελεύθερη «ορχήστρα» της παραδοσιακής συντηρητικής «ευρωπαϊκής οικογένειας»!

Έτσι λοιπόν, μετά και την διεθνή απομόνωση που επιβάλλει η «ασφυξία» και ενώ εμείς οι πολίτες εξακολουθούμε να είμαστε σταθερά προσηλωμένοι «ψυχή τε και σώματι» στο δόγμα «νυν υπέρ πάντων ευρώ!», θα πρέπει να αποδεχτούμε τώρα την ήττα της λανθασμένης πολιτικής επιλογής μας και να διασώσουμε όπως-όπως, ό, τι μπορεί να σωθεί!

Η «αριστερή παρένθεση» φαίνεται να κλείνει κάπου εδώ και η «δημιουργική ασάφεια» παραχωρεί τώρα την θέση της στην «καταστροφική σαφήνεια», που χαρακτηρίζει την νέα «δεξιά αγκύλη» που διαισθάνομαι να ανοίγεται ξανά και να προσδιορίζει το πολιτικό μας μέλλον!

Ο φόβος, ο τρόμος και η απελπισία ξαναζωντανεύουν με την χειρότερη μορφή τους!

Οι εικόνες με τις ουρές έξω από τις τράπεζες και τα σούπερ μάρκετ που υπαινίσσονται καθημερινά τα «δελτία των οκτώ», κατακλύζουν την φαντασία μας και απειλούν θανάσιμα την επιβίωση μας!

«Τώρα τι κάνουμε ρε παιδιά; Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας;», αναρωτιόμαστε!

«Μα και βέβαια υπάρχει!», ακούμε μια αυστηρή δυνατή φωνή με γερμανική προφορά να μας καθησυχάζει! Ο Αντώνης είναι εδώ και περιμένει μόνο το κάλεσμα ενός τηλεφώνου για να επιστρέψει πίσω στα «καθήκοντα του»! Είναι έτοιμος να δώσει ραντεβού με τον συνεταίρο και στενό του συνεργάτη τον Ευάγγελο στο σπίτι του Μαξίμου, για να βρεθούν το συντομότερο δυνατόν και να σχεδιάσουν ξανά τις αποτελεσματικές τους κινήσεις, για άλλη μια δύσκολη διάσωση της χώρας!

Ο Αντώνης, ως απόφοιτος της «ανδρικής σχολής», θα αναλάβει την αποκατάσταση της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους και την τρόικα(δεν του αρέσει να τους αποκαλούν θεσμούς) με «σαγηνευτικό» τρόπο που μόνο εκείνος γνωρίζει και προπαντός χωρίς να εκνευρίσει τους δανειστές μας!

Ο Ευάγγελος αναλαμβάνει να κάνει, όπως πάντα, την «βρώμικη δουλειά» και υπό την αίγλη του Ζαππείου ανακοινώνει σε δια-καναλική συνέντευξη τύπου και κουνώντας επιτιμητικά το πιο χοντρό του δάκτυλο προς την ατίθαση «κοινωνία των χαμηλών προσδοκιών», πως η χώρα που εκείνος παρέδωσε λίγο πριν την έξοδο της στις αγορές, έχει πια καταστραφεί ολοσχερώς από την πολιτική απειρία του Αλέξη και των συντρόφων του! Μας ανακοινώνει μαζί με την «απέραντη θλίψη και οδύνη του», πως θα πρέπει τώρα να βάλουμε «το μαχαίρι στο κόκαλο» και το χέρι βαθιά στην ξεπατωμένη τσέπη μας , προκειμένου να διασώσουμε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χρεοκοπημένης πατρίδας!

Προκειμένου μάλιστα να είναι αντιπροσωπευτική και ισχυρή η νέα συγκυβέρνηση εθνικού σκοπού και ύστατης σωτηρίας, έχουν απευθύνει πρόσκληση και σε άλλους πρωταγωνιστές της πάλαι ποτέ πολιτικής μας σκηνής, για να «διανθίσουν» με την παρουσία τους το «εθνικό μας όραμα!»

Η πρώτη πρόσκληση θα δοθεί στον Γιώργο του «Καστελόριζου», για συμβολικούς λόγους, αλλά κυρίως για να εμπνεύσει με την αύρα και την ιστορία του, ακόμα και τους τελευταίους εναπομείναντες ονειροπόλους ρομαντικούς σοσιαλιστές!

Μετά θα καλέσουν και τον Κώστα, που με το βαρύ ιστορικό του όνομα και μόνο, θα ενώσει και θα εγγυηθεί την πολιτική σταθερότητα της χώρας, χωρίς καν να χρειαστεί να διακόψει την «νεκρική απέραντη σιωπή του», την οποία ξεκίνησε και συνεχίζει να διατηρεί με απόλυτη συνέπεια από το 2009!

Ίσως χρειαστεί να καλέσουν και τον ξεχασμένο από όλους πια Φώτη, ενώ την ανανέωση και την φρεσκάδα θα την αναζητήσουν σίγουρα στο πρόσωπο του Σταύρου, αγαπημένου παιδιού του Μάρτιν, των media και της εγχώριας οικονομικής διαπλοκής.

Δεν θα παραλείψουν βέβαια να καλέσουν και όλους εκείνους τους «χρήσιμους» τεχνοκράτες συνεργάτες τους, με επικεφαλή τον Γκίκα, γιατί εκείνος ξέρει καλύτερα από όλους, πως να στέλνει προς τα έξω emails και money..!

Έτσι, όλοι αυτοί μαζί ενωμένοι, σαν μια γροθιά στο στομάχι μας, από την επόμενη μέρα κιόλας, αφού χαλαρώσουν τις σφιγμένες γραβάτες τους, θα σηκώσουν τα μανίκια με ιδιαίτερη όμως προσοχή, χωρίς να προκαλέσουν φθορά ή απώλεια στα πανάκριβα μανικετόκουμπα, προκειμένου να εργαστούν «σκληρά» για την ανοικοδόμηση της κατακαημένης Ελλάδας!

Την ίδια ακριβώς στιγμή η εικόνα της χώρας μας έξω αρχίζει ήδη να αλλάζει! Η αισιοδοξία επιστρέφει, οι αγορές βλέπουν ξανά φως στο τούνελ, το οποίο προσδιορίζουν στις απαρχές του 2050, τα χρηματιστήρια εκτοξεύονται, τα spreads πέφτουν κατακόρυφα και η ανθελληνική Bild δημοσιεύει διθυράμβους για την «νέα Ελλάδα» που είναι έτοιμη να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της!

Για μια στιγμή μάλιστα, μου φάνηκε πως πέρασε μπροστά από τα μάτια μου, μέσα από τις προκατασκευασμένες εικόνες της υπερβολής, ο «καιόμενος φοίνικας», αλλά τον θεώρησα ως προβοκατόρικο συνειρμό και οφθαλμαπάτη ψευδαισθήσεων του καταπιεσμένου υποσυνείδητου και τον παρέβλεψα!

Οι φωνές από την Ευρώπη δεν ακούγονται πια ως απειλές, αλλά ως φιλοφρονήσεις !

Η Άγκελα, ο Βόλφγκανγκ, ο Γερούν, ο Ζαν-Κλοντ, ο Μάριο, ο Μάρτιν, ο Πιέρ, ο Φρανσουά και όλοι οι άλλοι συντελεστές του «θιάσου» της μαύρης «Ευρω-κωμωδίας», εξάρουν τώρα τις αρετές των Ελλήνων, που εμπιστεύονται και πάλι τους «κατάλληλους», έμπειρους, εγκεκριμένους και «πιστοποιημένους» ηγέτες τους!

Αλλά και στο εσωτερικό, τα δελτία ειδήσεων των οκτώ δεν μας τρομοκρατούν πλέον!

Ο Γιάννης, ο Νίκος, η Όλγα, ο Άρης, ο Μπάμπης και «τα άλλα παιδιά» της καλά συντηρούμενης και κατευθυνόμενης τηλεοπτικής μας υποκουλτούρας, δεν είναι πια τόσο εχθρικοί όπως τους ξέραμε και δεν μιλάνε πια για καταστροφή της Ελλάδας, παρά μόνο για τις «θυσίες» που θα πρέπει να κάνουν πάλι οι συνήθεις Έλληνες-υποζύγια, ανακοινώνοντας με ψύχραιμο και πολιτισμένο τρόπο τον αριθμό των απολύσεων που «συμφωνήθηκε» να γίνουν για τον επόμενο μήνα και τις επικείμενες «απαραίτητες» νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, ως ελάχιστες προαπαιτούμενες «εθνικές» ενέργειες, με αντάλλαγμα την θετική μας αξιολόγηση!

Εγώ όμως, αντίθετα με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ευφορίας που επικρατεί, γιατί δεν συμμερίζομαι όλη αυτήν την αισιοδοξία; Γιατί ο φόβος μου μοιάζει αυτή τη φορά περισσότερο με εφιάλτη; Γιατί αισθάνομαι πως η θηλιά που έσφιγγε μέχρι τώρα τον λαιμό μου, ξαφνικά προβάρεται στο λαιμό των παιδιών μου;

Είμαι έτοιμος να καταρρεύσω, αισθάνομαι ισχυρή την ανάγκη να φύγω όσο πιο μακριά μπορώ, να τρέξω γρήγορα και να αφήσω πίσω μου ετούτη τη χώρα και μια δυνατή κραυγή!

Εκείνη όμως ακριβώς την στιγμή ξυπνώ τρομαγμένος και καταϊδρωμένος, αλλά και κάπως ανακουφισμένος!

Ήταν μόνο ένα κακό όνειρο, είπα! Ένας φρικτός απρόσμενος εφιάλτης..!

* Ο Γιάννης Μοσχονάς είναι εκπαιδευτικός

info@toarthro.gr
Έχει διαβαστεί 1 φορές .
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.