ΠΑΤΡΙΣ
Πηγή: Εφημερίδα Πατρίς (http://www.patris.gr/)
Συντάκτης άρθρου: Πατρίς (Email: patris@patris.gr)
Κατηγορία άρθρου: Προεκτάσεις
Hμ/νία - Ώρα: 18/3/2015, 20:01

Πολιτισμός ή βαρβαρότητα;


Του Γιάννη Μοσχονά*

Τα τρία στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης, σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους είναι, η αγριότητα, η βαρβαρότητα και ο πολιτισμός. Ωστόσο, στον σύγχρονο κόσμο καταγράφεται και η άλλη άποψη, σύμφωνα με την οποία, ο πολιτισμός δεν ακυρώνει την βαρβαρότητα, αλλά πολλές φορές την επικυρώνει μάλιστα!

«Όσο πιο πολιτισμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο βάρβαρος και καταστροφικός μπορεί να γίνει», παρατηρεί ο Umberto Eco και δυστυχώς, η άποψη του επιβεβαιώνεται θριαμβευτικά από την σύγχρονη πραγματικότητα!

Η βαρβαρότητα, σε όλες τις εκφάνσεις της είναι διάχυτη στην εποχή μας και δυστυχώς αποτελεί πια αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας μας! Δεν περνά πλέον μέρα που να μην γίνονται μάρτυρες τα ίδια τα παιδιά μας μπροστά στις απίστευτες θηριωδίες των τζιχαντιστών, που μέσα από τις οθόνες μας, αποκεφαλίζουν ή καίνε ζωντανούς ανυπεράσπιστους ομήρους, απειλώντας με τα προτεταμένα μαχαίρια τους τα «άπιστα σκυλιά» του δυτικού κόσμου, στο όνομα μιας τυφλής θρησκευτικής βαρβαρότητας και ενός ανεξέλεγκτου και εκδικητικού φονταμενταλισμού!

Οι δήμιοι με τις μαύρες κουκούλες δεν διστάζουν να βασανίζουν να εξευτελίζουν και να αφαιρούν ανθρώπινες ζωές, όσο και να καταστρέφουν ανεκτίμητα μνημεία πολιτισμών χιλιάδων ετών, όπως τους είδαμε πρόσφατα να καταστρέφουν τα αγάλματα στο μουσείο της Μοσούλης στο βόρειο Ιράκ.

Ο ισλαμικός φανατισμός, στο όνομα ενός προφήτη, δεν διστάζει να σκορπίσει τον θάνατο και να φιμώσει την ελεύθερη έκφραση.

Η βαρβαρότητα όμως, ως δομικό στοιχείο της ανθρώπινης εξέλιξης, δεν «ευδοκιμεί» μόνο σε εχθρικά και πολεμικά περιβάλλοντα υπανάπτυκτων λαών, αλλά και στα καλύτερα «σαλόνια» της λεγόμενης πολιτισμένης κοινωνίας των εθνών.

Λαμπρό παράδειγμα βαρβαρότητας από τον πολιτισμένο κόσμο, αποτελούν οι πολιτικές της λιτότητας που σχεδιάζουν, εφαρμόζουν και επιβάλουν τα ισχυρά μέλη του «Ευρωιερατίου» προς στους αδύναμους εταίρους τους (βλέπε Ελλάδα), προκειμένου να προωθούν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών που εκπροσωπούν και υπηρετούν!

Η βαρβαρότητα της ναζιστικής θηριωδίας, ως ιστορικό τεκμήριο ανθρώπινης καταστροφής και τα θλιβερά αποτελέσματα της στην δημιουργία του χάρτη της σύγχρονης Ευρώπης, δεν φαίνεται να πτοούν αλλά ούτε και να επηρεάζουν αποτρεπτικά, τόσο τον ηγεμονικό ρόλο της σύγχρονης Γερμανίας, όσο και την υποτακτική στάση των υποτελών συμμάχων της στην γηραιά ήπειρο!

Θλιβερό «επίτευγμα» της βαρβαρότητας που χαρακτηρίζει τον «πολιτισμένο κόσμο» είναι τα τριάντα χιλιάδες μικρά παιδιά σε όλο τον πλανήτη που πεθαίνουν κατά μέσο όρο καθημερινά , λόγω ασιτίας, δίψας και επιδημιών που στη δημιουργική λογιστική των ανεπτυγμένων χωρών καταγράφονται ως «παράπλευρες απώλειες» μιας κοινωνικά άδικης πολιτικής που δεν έχει γνώμονα τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, αλλά την συσσώρευση και την διόγκωση του πλούτου.

Έτσι και αλλιώς, ο πολιτισμός του κρατικοδίαιτου «φιλελευθερισμού» αποδεικνύεται στυγνός και απάνθρωπος, καθώς φανερώνεται ότι η «Ελεύθερη Αγορά» δεν βασίζεται στην ελευθερία, αλλά στην εκμετάλλευση των πολλών από τους ελάχιστους και με αυτή την έννοια, ο πολιτισμός έχει ταυτιστεί με την βαναυσότητα της πλουτοκρατίας.

Η αλαζονική στάση του ανθρώπου απέναντι στο περιβάλλον που τον φιλοξενεί, αποτελεί αγνωμοσύνη και μέγιστη βαρβαρότητα που υπονομεύει και «μολύνει» το μέλλον των γενεών που ακολουθούν!

Οποιαδήποτε μορφή ρατσισμού συνιστά βαρβαρότητα απέναντι στην ανθρώπινη ύπαρξη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια!

Η κατασταλτική βία της εξουσίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά μόνο ως βαρβαρότητα και όταν δε αυτή, αφορά αστυνομική βία που εφαρμόζεται μέχρι θανάτου κατά άστεγων στην «χώρα της ελευθερίας», ο όρος «βαρβαρότητα» αποτελεί επιεική χαρακτηρισμό!

Ένας κατΆ εξοχήν βάρβαρος χώρος που στην Ελλάδα έχει ταυτιστεί αρκετές φορές με την έννοια της βίας και της απόλυτης διαφθοράς, είναι ο βρώμικος χώρος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Πρόκειται για ένα αυθεντικό μνημείο βαρβαρότητας και αυθαιρεσίας που ενώ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το αθλητικό ιδεώδες, εν τούτοις, υποκλίνονται στην χάρη του από απλοί φίλαθλοι, μέχρι παράγοντες, τζογαδόροι, ομάδες, ομοσπονδίες και κρατικοί λειτουργοί. Το μέγεθος της βαρβαρότητας του ποδοσφαίρου συχνά πυκνά δυστυχώς, καταμετράται σε απώλειες ανθρώπινων ζωών, με θύματα απλούς φιλάθλους και θύτη πάντα τον τυφλό και αναίτιο φανατισμό! «Δεν υπάρχει παρά ένα βήμα που χωρίζει το φανατισμό από τη βαρβαρότητα», σημειώνει ο Ντιντερό.

Για έναν νέο άνθρωπο που ξεκινά την ζωή του με όνειρα και φιλοδοξίες η σύγχρονη βαρβαρότητα είναι συνώνυμη με την έννοια της ανεργίας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απειλή για έναν νέο άνθρωπο από το να του στερήσεις το δικαίωμα στην εργασία και την δημιουργία! Εξάλλου, η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια, ο φόβος, η εχθρότητα, η συρρίκνωση της δημοκρατίας και της ατομικής ελευθερίας, αποτελούν μορφές της βαρβαρότητας, που καταλύουν την προσωπικότητα και την ηθική υπόσταση του ατόμου!

Επίσης, η υπονόμευση και οι συντονισμένες επιθέσεις κατά της υγείας και της παιδείας, ως μέγιστα κοινωνικά αγαθά αποτελούν, κατά την γνώμη μου, δυο από τις σοβαρότερες μορφές της επερχόμενης βαρβαρότητας!

Την βαρβαρότητα της εποχής μας την βιώνουν πλέον από νωρίς τα παιδιά μας στους χώρους των σχολείων με την νέα μορφή σχολικού εκφοβισμού και ενδοσχολικής βίας, γνωστού και ως bullying που χαρακτηρίζεται από την επαναλαμβανόμενη, απρόκλητη παρενόχληση, κάποιου παιδιού το οποίο δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

(Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού!)

Σε παράλληλες γραμμές κινείται και ο λεγόμενος ηλεκτρονικός ή διαδικτυακός εκφοβισμός που χαρακτηρίζει τις διάφορες μορφές ψυχολογικής κακοποίησης οι οποίες συνδέονται με το συμβατικό εκβιασμό, μέσω του διαδικτύου ή παρεμφερή τεχνολογία, με σκοπό τη σκόπιμη ζημιά ενός ατόμου ή μιας ομάδας ατόμων.

Η βαρβαρότητα στην πολιτική εμφανίζεται μέσα από τον στείρο πολιτικό λόγο, αλλά κυρίως μέσα από την άτολμη πολιτική πράξη που στερείται θάρρους, εντιμότητας, ήθους και ειλικρίνειας, με συνέπεια να αφήνει έτσι χώρο για την δημιουργία εθνικιστικών και νεοναζιστικών μορφωμάτων που τρομοκρατούν και απειλούν τον πολιτικό πολιτισμό, αλλά κυρίως την ίδια την δημοκρατία!

Τα ΜΜΕ, συνειδητά και αποκρύπτοντας επιμελώς την αλήθεια, για δικούς τους λόγους, παρουσιάζουν ως το αντίπαλο δέος της παγκοσμιοποίησης τα φαινόμενα εμφάνισης του φονταμενταλισμού, του εθνικισμού και του νεοναζισμού. Εγώ πάντως κρατάω την φράση του Σαράντου Καργάκου, μαζί με τον φόβο μου, πως «Οι βάρβαροι θα ξαναρθούν μέσα από την τηλεόραση»!

Η έννοια της βαρβαρότητας είναι πολύ σχετική και σε κάθε περίπτωση πριν να την αναφέρουμε καλό θα είναι να κοιτάζουμε πρώτα βαθιά μέσα μας, γιατί σε τελική ανάλυση «βάρβαρος είναι όποιος πιστεύει στην βαρβαρότητα»!(Claude Levi-Straus)

Όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, το δίλημμα είναι απλό: Πολιτισμός η Βαρβαρότητα;

Μέσα σε αυτήν την γενικευμένη ανθρωπιστική κρίση, αξιών, ιδεών και κοινωνικής απομόνωσης που βυθιζόμαστε τα τελευταία χρόνια, στην απροκάλυπτη βαρβαρότητα που εμφανίζεται διαρκώς γύρω μας, η μόνη μας ελπίδα σωτηρίας είναι ακόμα ο πολιτισμός..!

*Ο Γιάννης Μοσχονάς είναι εκπαιδευτικός

info@toarthro.gr
Έχει διαβαστεί 1 φορές .
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.