ΠΑΤΡΙΣ
Πηγή: Εφημερίδα Πατρίς (http://www.patris.gr/)
Συντάκτης άρθρου: Πατρίς (Email: patris@patris.gr)
Κατηγορία άρθρου: Προεκτάσεις
Hμ/νία - Ώρα: 6/11/2014, 22:32

Ποιος φοβάται την Παιδεία;


Του Γιάννη Μοσχονά*

Ο χώρος της εκπαίδευσης και πάλι σε πρώτο πλάνο στο φακό της επικαιρότητας!

«Τι θέλουν πάλι τα καλόπαιδα και ξεσηκώνονται;», διερωτάται η κοινωνία! Οι καταλήψεις των σχολείων ως φαινόμενο μαζικής αντίδρασης των μαθητών σε πανελλήνια κλίμακα αποτελεί για άλλους ανάγκη εκτόνωσης από την εκπαιδευτική διαδικασία, για άλλους εθιμοτυπική επαναστατική γυμναστική εφήβων και για άλλους πάλι αποτέλεσμα υποκινούμενων δράσεων ενάντια στο σύστημα εξουσίας.

Δεν συμμερίζομαι καμία από τις παραπάνω απόψεις και δεν έχω κανένα λόγο να εξυμνήσω ή να λοιδορήσω την οποιαδήποτε κινητοποίηση νέων ανθρώπων που κατά καιρούς λαμβάνει χώρα στον τόπο μας! Θα πρέπει όμως πιστεύω, αν μη τι άλλο και με αφορμή τις τελευταίες καταλήψεις των σχολείων από τους μαθητές, να αναρωτηθούμε όλοι μας λίγο περισσότερο, μήπως τελικά αυτά τα παιδιά έχουν κάποιο δίκιο και αντιδρούν έτσι.

Όλοι εκείνοι οι καχύποπτοι επικριτές των μαθητικών κινητοποιήσεων και ένθερμοι υποστηρικτές της θεωρίας της «στρογγυλής τυρόπιττας» έχουν άραγε μπει ποτέ στον κόπο να υποδείξουν σε αυτά τα νέα παιδιά τον σωστό κατά εκείνους τρόπο αντίδρασης και διεκδίκησης των αιτημάτων τους; Εκτός και αν θεωρούν ότι δεν υπάρχουν προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης και δεν υπάρχει έτσι λόγος ανάδειξης τους!

Από ποιους θα μάθουν αυτά τα παιδιά να δίνουν τους δικούς τους αγώνες για τα δικαιώματα τους και ποια κοινωνική ομάδα είναι εκείνη που θα τους εμπνεύσει και θα πυροδοτήσει την επαναστατική τους συνείδηση; Σίγουρα πάντως δεν θα πάρουν μαθήματα από την υποταγμένη και χρεοκοπημένη γενιά των πατεράδων τους, που η επαναστατικότητα τους περιορίζεται στο να εξασφαλίσουν μια καλή θέση στην ουρά, έξω από κάποια τράπεζα την τελευταία μέρα κάθε μήνα, προκειμένου να καταφέρουν την εμπρόθεσμη καταβολή της δόσης του ΕΝΦΙΑ! Τι θλιβερό αλήθεια θέαμα για έναν νέο άνθρωπο με όνειρα για το μέλλον..!

Αναρωτιέμαι, γιατί μας ενοχλεί τόσο ως κοινωνία η κατάληψη ενός σχολείου από τους μαθητές του και δεν δείχνουμε την ανάλογη ευαισθησία για τις αλλεπάλληλες καταλήψεις στις θεμελιώδεις κοινωνικές δομές του κράτους μας, εδώ και μια πενταετία, από την ίδια την εξουσία;

Δεν έχει γίνει κατάληψη στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας από την αναλγησία του κρατικού μηχανισμού να περιθάλψει δωρεάν τους πολίτες;

Δεν έχει γίνει κατάληψη στα ασφαλιστικά ταμεία από την κακοδιαχείριση και την αλαζονεία ανίκανων κρατικοδίαιτων διαχειριστών, βάζοντας χοντρό λουκέτο στις απολαβές από τα δεδουλευμένα που προορίζονταν για τα «περήφανα γηρατειά»;

Δεν έχουν κάνει καθημερινή κατάληψη στις συνειδήσεις μας τα μεγάλα κανάλια της προπαγάνδας και του πολιτικού εκφοβισμού;

Δεν έχουν κάνει κατάληψη στα σχολεία μας οι μόνιμες πλέον ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και σε υλικοτεχνική υποδομή;

Δεν έχει κάνει κατάληψη και μάλιστα με βίαιη εισβολή στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το λεγόμενο «Νέο Λύκειο», που αποτελεί την ενσάρκωση των νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων περί Παιδείας, με απώτερο στόχο την συρρίκνωση του μαθητικού πληθυσμού στα Λύκεια, με θύματα πάντα τις ασθενέστερες οικονομικά κοινωνικές τάξεις, χωρίς ταυτόχρονα να λαμβάνεται καμία μέριμνα υποστήριξης για τους αδύναμους μαθητές!

Η Παιδεία σε περίοδο εκπτώσεων και μνημονίων θα πρέπει να βγάζει το «σκασμό» να υποτάσσει και να υποτάσσεται! Αυτό επιδιώκουν οι «πεφωτισμένοι σωτήρες του γένους…!». Η πραγματικότητα όμως τους απαξιώνει όσο ακριβώς τους αξίζει…!

Η πρόσθετη διδακτική στήριξη έχει εγκαταλειφτεί ολοσχερώς, οι σχολικές βιβλιοθήκες έχουν ερμητικά κλειδωθεί, το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας συνεδριάζει ξανά μετά από δύο ολόκληρα χρόνια απραξίας, ο διάλογος μεταξύ των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας έχει μετατραπεί σε μονότονο μονόλογο ενός υπουργού, που προτάσσει ως λύση στα αιτήματα των μαθητών την εξαγγελία-απειλή της αναπλήρωσης των χαμένων διδακτικών ωρών στις διακοπές του Πάσχα!

Με ξόρκια, αφορισμούς και αναθέματα δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα μιας κοινωνίας, πόσο δε μάλλον της ίδιας της Παιδείας!

Η Παιδεία έχει έναν πάγιο και βασικό στόχο: Να βελτιώνει τους όρους κοινωνικής συνύπαρξης και αυτό ακριβώς είναι που φοβάται η εξουσία σήμερα! Ένας μορφωμένος νέος μπορεί να σταθεί επικριτικός, μαχητικός και αμφισβητίας, απέναντι σε ένα σύστημα εξουσίας, ιδιαίτερα δε όταν αυτό παραπαίει και αποτελεί μετρίσιμη απειλή, τόσο για την λειτουργία του σάπιου συστήματος, όσο και για την ανατροπή του! Αξίζει εδώ να σημειώσω ότι, ανώτερος αξιωματούχος του Δ.Ν.Τ. σε σχετική του έκθεση για την αντιμετώπιση κοινωνικών κρίσεων, αναφέρει ως τον μέγιστο κίνδυνο ανατροπής σε μια κοινωνία, την ανεξέλεγκτη αντίδραση του μαθητικού πληθυσμού της!

Αυτά τα «καλόπαιδα» με τα λουκέτα στα χέρια, που έγιναν και πάλι πρωταγωνιστές στην φθηνή μας καθημερινότητα, δεν είναι εχθροί του σχολείου τους, δεν είναι εχθροί της δημοκρατίας, δεν είναι εχθροί της νομιμότητας, αλλά ούτε και της κοινωνίας! Απλώς, είναι τα επόμενα θύματα, μετά από εμάς, αυτής της κρίσης και σίγουρα, αν μη τι άλλο το διαισθάνονται!

«Τυχαίνει» όμως, όλα αυτά τα «πιτσιρίκια» να είναι τα παιδιά μας, οι μαθητές μας, τα εγγόνια μας, τα ανίψια μας, τα γειτονάκια μας και καλό θα είναι να αφουγκραζόμαστε κάπου-κάπου τις φωνές τους, δίνοντας τους έτσι και την ελπίδα πως ίσως καταφέρουν κάποτε εκείνα να κατακτήσουν όσα εμείς δεν τολμήσαμε…!

* O Γιάννης Μοσχονάς είναι εκπαιδευτικός

moschonas@gmail.com
Έχει διαβαστεί 1 φορές .
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.