ΠΑΤΡΙΣ
Πηγή: Εφημερίδα Πατρίς (http://www.patris.gr/)
Συντάκτης άρθρου: Πατρίς (Email: patris@patris.gr)
Κατηγορία άρθρου: Προεκτάσεις
Hμ/νία - Ώρα: 25/9/2014, 20:16

Αθήνα 2004 - 2014...


Του Γιάννη Μοσχονά*

Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από την ιστορική πια στιγμή της τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στη χώρα που «γέννησε» την ιδέα του διεθνούς Ολυμπισμού!

Σα να ήταν χθες, που ολόκληρη η Ελλάδα ζούσε το όνειρο «του ωραίου, του μεγάλου και τΆ αληθινού αθάνατου Αρχαίου Πνεύματος» κατά τον ποιητή, της κορυφαίας παγκόσμιας γιορτής του αθλητισμού!

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2014, τίποτα δεν θυμίζει το πνεύμα και την δόξα της «Χρυσής Ολυμπιάδας»! Πρώτα απΆ όλα, η ευφορία, η υπερηφάνεια και η ψυχική ανάταση εκείνης της περιόδου έχουν δώσει πλέον τη θέση τους στην απαισιοδοξία, την ανασφάλεια, τον φόβο και την ταπείνωση, μονοπωλώντας έτσι τα κυρίαρχα συναισθήματα των Ελλήνων του σήμερα.

Την αίγλη, την ευδαιμονία και την λάμψη της Αθήνας του 2004, έχει διαδεχθεί τώρα, η παρακμή, η απαξίωση και η εγκατάλειψη στην Αθήνα του 2014. Το μόνο που παραμένει πεισματικά το ίδιο μέχρι και σήμερα, ως διαχρονική πλέον «αξία» και «ακριβή» παρακαταθήκη του λαού μας, είναι η απίστευτη προχειρότητα και η παντελής έλλειψη σχεδιασμού της Ελληνικής Πολιτείας, για οτιδήποτε κοινό διαχειρίζεται!

Έτσι, προχώρησε το 2002 στη δημιουργία της εταιρίας «Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.» χωρίς όμως να λάβει υπόψη, το μέλλον και τις προοπτικές εξέλιξης για την χρήση των πανάκριβων Ολυμπιακών εγκαταστάσεων που ενέταξε σε αυτή, ως απόλυτα δημιουργήματα ουσιαστικά μιας χρήσεως!

Οι βεβιασμένες κινήσεις ερασιτεχνικού σχεδιασμού, κατέστησαν τις περισσότερες από τις εγκαταστάσεις αυτές ακατάλληλες προς χρήση (Βλέπε, το περίφημο στέγαστρο Καλατράβα) και ως εκ τούτου, δεν έλαβαν ποτέ άδεια, με αποτέλεσμα την ουσιαστική ακύρωση μελλοντικών χρήσεων και την εγκατάλειψη της συντήρησης των έργων.

Τώρα, πως κατάφεραν να φιλοξενήσουν Ολυμπιακές αποστολές λειτουργώντας χωρίς άδεια τότε, είναι απορίας άξιον!

Σήμερα, τα πανάκριβα Ολυμπιακά ακίνητα, τα έχει καλύψει η σκουριά, η αδιαφορία και η απόλυτη εγκατάλειψη των δημιουργών τους. Οι συνεχιστές της προχειρότητας, ανταποκρινόμενοι απόλυτα στο μοιραίο πια θεσμικό τους ρόλο, με απεγνωσμένες και φυσικά ασχεδίαστες κινήσεις, δημιούργησαν την εταιρία «Ελληνικό Α.Ε» και στην συνέχεια εκποίησαν έναντι αστείου τιμήματος, τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Ελληνικού, σε εταιρία συμφερόντων γνωστής ισχυρής επιχειρηματικής οικογένειας, προσδοκώντας την αξιοποίηση τους από αυτήν!

Δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου σήμερα, κάνοντας εκτενή ρεπορτάζ για την μετά-Ολυμπιακή εποχή στη χώρα μας, αναφέρουν απαξιωτικά, πως τα άλλοτε σύμβολα μεγαλοπρέπειας μετατράπηκαν τελικά σε μνημεία σπατάλης και κακοδιαχείρισης.

Δυστυχώς, η προχειρότητα δεν μας επέτρεψε να κάνουμε χρήση της εμπειρίας άλλων χωρών που φιλοξένησαν πριν από εμάς τους Ολυμπιακούς αγώνες, προτού να προχωρήσουμε στην δημιουργία των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.

Στο Σύδνεϋ, για παράδειγμα που φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000, το συνολικό κόστος των οποίων έφτασε τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια, η μεγάλη πλειοψηφία των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων έγιναν παραγωγικό κεφάλαιο για τους πολίτες και χρησιμοποιούνται έως και σήμερα. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκαν παράλληλες υποδομές, όπως είναι το μετρό , οι σιδηρόδρομοι και πολλά βοηθητικά οδικά δίκτυα, συμβάλλοντας έτσι στη γενικότερη ανάπτυξη της χώρας.

Στο Λονδίνο αργότερα, είχαν φροντίσει να κατασκευάσουν τα κλειστά αθλητικά κέντρα με ανακυκλώσιμα υλικά, ώστε μετά το πέρας των αγώνων τα αποσυναρμολόγησαν και στη θέση τους δημιούργησαν πάρκα, χώρους πράσινου, παιδότοπους και εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας. Έτσι, τα έργα αυτά σχεδιάστηκαν ώστε να έχουν συνέχεια και χρησιμοποιούνται κανονικά και σήμερα.

Δεν ζημιώθηκαν όμως όλοι από την «επιχείρηση Αθήνα 2004». Από τα 30 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ, που όπως αποτιμάται ότι μας κόστισαν τελικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, υπερβαίνοντας μάλιστα κατά 600% τους στόχους του αρχικού προϋπολογισμού, κάποιοι ολίγοι και «εκλεκτοί» ενίσχυσαν τις θέσεις τους στο χρηματιστήριο του πλούτου, αρπάζοντας την ευκαιρία που τους δόθηκε! Το σίγουρο όμως είναι ότι, ανάμεσα σε αυτούς τους «εκλεκτούς» δεν συγκαταλέγεται και ο Ελληνικός Αθλητισμός που εξακολουθεί δυστυχώς και μέχρι σήμερα να παρακμάζει και να έχει εγκαταλειφθεί από όλους στην τύχη του!

Μερικά στοιχεία με αξιόπιστους και αδιάψευστους «μάρτυρες» τους αριθμούς, αποδίδουν γλαφυρά το «Ολυμπιακό Πνεύμα» του 2004.

Το «ξέφρενο πάρτι» όπως πολλοί το χαρακτήρισαν, περιελάμβανε, προκλητικές αμοιβές ημέτερων εμπλεκόμενων στελεχών, χιλιάδες δεξιώσεις ματαιόδοξων υπάρξεων, εκκεντρικά μυστικά ταξίδια σε ξεχασμένους παραδείσους, «περίεργες» απΆ ευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνισμούς και το αποτέλεσμα όλων αυτών, η ανεξέλεγκτη κατασπατάληση δισεκατομμυρίων ευρώ από το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου.

Μόνο η δημιουργία της ιστοσελίδας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 κόστισε 11,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η παραγωγή των τελετών έναρξης και λήξης των «Αγώνων» από την εταιρία Jack Morton W.L. κατέγραψε κόστος, περίπου 64 εκατομμυρίων ευρώ!

Όλα τα παραπάνω, φαντάζουν στην εποχή της Ελλάδας των μνημονίων, της επιτήρησης και της χρεοκοπίας, κινέζικα ανέκδοτα, αλλά που όμως δυστυχώς, κάποιοι γελούν ακόμα μαζί μας με αυτά!

Κάνοντας σήμερα έναν απλό απολογισμό, μετά από μια εξαιρετικά δύσκολη δεκαετία, αναρωτιέμαι, κατά πόσο μπορεί σήμερα να αισθάνεται υπερήφανος ένας Έλληνας, για την ανάληψη και την διεκπεραίωση της Ολυμπιάδας του 2004, έτσι όπως αυτή έγινε και αν η συγκεκριμένη εθνική μας πρωτοβουλία, αποτέλεσε τελικά ιστορικό σταθμό για τον αθλητισμό και τον πολιτισμό μας ή αν αντίθετα, επισφράγισε άλλο ένα ισχυρό γραμμάτιο χρέωσης, για την Ελλάδα του μέλλοντος μας..!

* Ο Γιάννης Μοσχονάς είναι εκπαιδευτικός

moschonas@gmail.com
Έχει διαβαστεί 1 φορές .
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.