| ΠΑΤΡΙΣ | Πηγή: Εφημερίδα Πατρίς (http://www.patris.gr/) Συντάκτης άρθρου: Πατρίς (Email: patris@patris.gr) Κατηγορία άρθρου: Έρευνες Hμ/νία - Ώρα: 26/1/2007, 14:20 |
Μια Γεωργιανή αποκαλύπτει: Εφερα χώμα από τη Γεωργία για τον Καζαντζάκη
 |
Μια χούφτα χώμα από τη Γεωργία για τον Καζαντζάκη
Πενήντα χρόνια μετά το θάνατό του ο Νίκος Καζαντζάκης εξακολουθεί να μιλά στις καρδιές όσων διαβάζουν το έργο του. Όταν αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους από άλλη χώρα, που έχουν διαφορετική κουλτούρα, τότε η πραγματικότητα γίνεται συγκλονιστική.
Η 26χρονη Όλγα Χισπεχισβίλι από τη Γεωργία από τα πρώτα χρόνια της ζωής της έμαθε στο σχολείο για το μεγάλο Έλληνα στοχαστή και όνειρό της ήταν να έρθει στη χώρα που γεννήθηκε. Όταν το πραγματοποίησε δεν παρέλειψε να φέρει χώμα από τον Καύκασο, όπου είχε περπατήσει και ο Καζαντζάκης, και να το αφήσει στον τάφο του, γιατί όπως λέει ένιωσε την ανάγκη να το κάνει αυτό για το μεγάλο συγγραφέα.
Πριν τέσσερα χρόνια ήρθε στην Ελλάδα η Όλγα για να δουλέψει, όμως δεν ήταν μόνο οικονομικοί οι λόγοι. «Δεν ήρθα για να μαζέψω χρήματα και να φύγω, ήρθα για να μείνω. Δεν ήθελα να πεθάνω εκεί που γεννήθηκα. Ήθελα να φύγω, να δω την κουλτούρα και άλλων ανθρώπων. Είχα μάθει πολλά για την Ελλάδα και επειδή στη Γεωργία υπάρχουν πολλοί Έλληνες, ήξερα ότι έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Έτσι, ήρθα εδώ» λέει η ίδια.
Όταν ήρθε στην Ελλάδα χρειάστηκε έξι μήνες για να μιλήσει τη γλώσσα και λίγο αργότερα έμαθε και να διαβάζει. Πολύ σύντομα έπιασε στα χέρια της τα βιβλία του Καζαντζάκη. Τότε βρέθηκε σε έναν κόσμο διαφορετικό, αυτόν της αναζήτησης. «Στην αρχή εντυπωσιάστηκα από τις αναζητήσεις του και τα υπαρξιακά προβλήματα» αναφέρει η Όλγα Χισπεχισβίλι και προσθέτει «Ο Καζαντζάκης ήταν ένας άνθρωπος ξεχωριστός. Για τους ανθρώπους είναι και ευτύχημα και ατύχημα να γεννηθούν με αυτούς τους προβληματισμούς. Δεν είναι σαν τους υπόλοιπους που σκέφτονται μόνο τα απλά καθημερινά πράγματα. Αυτή η απλοϊκή ζωή δε μου αρκεί ούτε εμένα και όσο διάβαζα τα βιβλία του Καζαντζάκη ενθουσιαζόμουν. Κάθε λέξη είναι ξεχωριστή, διαβάζεις μια λέξη και δεν ξέρεις τι θα διαβάσεις στην επόμενη σειρά, σε συγκλονίζει. Είναι η έκφραση που έχει. Όσο διάβαζα δεν ήθελα να αποχωριστώ το βιβλίο. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο».
Η Όλγα λέει ότι είναι πολλά αυτά που έχει πάρει διαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Έχει αλλάξει σαν άνθρωπος. Η σκέψη της είναι διαφορετική και αντιλαμβάνεται αλλιώς τα πράγματα.
Η αγάπη της για το έργο του Καζαντζάκη είναι τόσο μεγάλη που θέλει να φυτέψει μια αμυγδαλιά δίπλα στον τάφο του. «Αυτό που αναφέρει ο Καζαντζάκης για την αμυγδαλιά είναι συγκλονιστικό. Λέει ότι ζήτησαν από την αμυγδαλιά να μιλήσει για το Θεό και αυτή άνθισε. Ήταν το αγαπημένο δέντρο του και γιΆ αυτό θέλω να το φυτέψω και θα πηγαίνω εγώ να το ποτίζω» λέει η Όλγα η οποία κάθε φορά που ανηφορίζει προς τον προμαχώνα Μαρτινέγκο νιώθει τα πόδια της να τρέμουν. Μαζί της έχει πάντα κάτι πολύτιμο. Λίγο από το χώμα που έφερε για τον τάφο του Καζαντζάκη. Έτσι, είναι σαν να κουβαλάει μαζί την πατρίδα της, τη Γεωργία. «Φοβάμαι περισσότερο μήπως χάσω αυτό, παρά την τσάντα μου» λέει χαρακτηριστικά.
Συχνά μπορεί να τη συναντήσει κανείς εκεί να περιπλανιέται και να κοιτάζει πότε την πόλη του Ηρακλείου και πότε το Γιούχτα. «Από το σημείο που είναι ο τάφος του Καζαντζάκη βλέπεις το Γιούχτα και τον ¶γιο Μηνά. Βλέπεις τα σοκάκια που κατέβαινε ο άγιος και άκουγε ο κόσμος τα πέταλα του αλόγου του. Αυτά έλεγε ο Καζαντζάκης και στα βιβλία του κάθε λέξη έχει τόση αγάπη και τρυφερότητα που είναι πραγματικά κοντά στο Θεό. Αυτόν έλεγαν άθεο!».
Κάποιες φορές η Όλγα βρίσκεται μπροστά σε άθλιες εικόνες βανδαλισμού και λέει «Την τελευταία φορά που πέταξαν το σταυρό από τον τάφο του συγκλονίστηκα. Είναι ντροπή να το κάνει ένας Έλληνας αυτό. Το να είσαι Έλληνας στην ταυτότητα δε λέει τίποτα. Ο Καζαντζάκης έκανε την Ελλάδα γνωστή σε όλες τις χώρες. Οι ξένοι ακούνε Ζορμπά και δακρύζουν. Αντί να πηγαίνουμε να προσκυνάμε στον τάφο του, πηγαίνουν και τον βεβηλώνουν».
Μέσα από το έργο του Νίκου Καζαντζάκη η Όλγα αγάπησε την Ελλάδα περισσότερο απΆ όσο φανταζόταν. Το 2004 όταν η Ελλάδα κέρδισε το ευρωπαϊκό κύπελλο στο ποδόσφαιρο βγήκε κι εκείνη στους δρόμους για να πανηγυρίσει. Τότε όπως λέει οι δρόμοι είχαν γεμίσει από Ζορμπάδες… που χόρευαν, πανηγύριζαν και δάκρυζαν.
Η Όλγα Χισπεχισβίλι εργάζεται στο μουσείο Homo Sapiens και όπως λέει ο εργοδότης της Γιώργος Πετράκης πρόκειται για έναν άνθρωπο διαμάντι. Εκείνος διαπίστωσε την αγάπη της για τον Καζαντζάκη και όπως αναφέρει, ένιωσε την υποχρέωση να της βρει τα βιβλία του.
«Με το που έφερε το χώμα από την πατρίδα της, που θέλησε να φυτέψει μια αμυγδαλιά στον τάφο του Καζαντζάκη, διαπιστώσαμε ότι σκέφτεται πολύ πιο τρυφερά από εμάς γιΆ αυτόν. Αν τα δούμε σε αντιδιαστολή με τους βανδαλισμούς που γίνονται διαπιστώνουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που δεν είναι Έλληνες, νιώθουν Έλληνες πολύ περισσότερο από εμάς».
Έχει διαβαστεί 312 φορές .