| Περιεχόμενα |
 |
Κρήτη |
|
Ελλάδα/Κόσμος |
|
Αθλητισμός |
|
Πολιτισμός & Διασκέδαση |
|
Επιστήμη & Τεχνολογία |
|
Εκπαίδευση |
|
Οικονομία |
|
Ύπαιθρος |
|
Προεκτάσεις |
|
Πληροφορίες |
|
Υπηρεσίες |
|
Αφιερώματα |
|
Pets Life - Κατοικίδια |
 Ψηφοφορία
|
 |
|
Μήπως το παρακάνουμε;
Του Μανόλη Καρέλλη
Ηράκλειο 19.12.2005
Κύριε διευθυντά,
Θα μου επιτρέψετε, ελπίζω, να διατυπώσω μερικές απλές έως απλοϊκές σκέψεις που απεκόμισα διαβάζοντας το άρθρο του πολιτικού μηχανικού κ. Λεωνίδα Γ. Δρανδάκη για τον καταυλισμό των αθιγγάνων που βρίσκεται στη Ν. Αλικαρνασσό (“Πατρίς”, 15 Δεκεμβρίου 2005).
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να δηλώσω ότι με ικανοποιεί όλως ιδιαιτέρως η ευαισθησία τόσο του κ. Λεωνίδα Δρανδάκη όσο και άλλων συμπολιτών μας για “ευπαθείς” ομάδες πολιτών, όπως είναι ασφαλώς και οι Ρομά της Ν.Αλικαρνασσού.
Αναρωτιέμαι, όμως, συχνά: Μήπως το παρακάνουμε σε επίδειξη ευαισθησίας;
Και για να γίνω σαφής.
Ηταν ατυχής η αρχική πρωτοβουλία (ανήκει, νομίζω στην κ. Χαρά Αθανασάκη-Μιχαηλίδου που ενεργούσε ως νομάρχης Ηρακλείου) η παραχώρηση μιας έκτασης για την εγκατάσταση των Ρομά, των τσιγγάνων με άλλα λόγια.
Η εγκατάσταση, όπως ήταν απόλυτα βέβαιο, από την αρχή ότι θα γινόταν, μεταβλήθηκε σε άθλιο γκέτο.
Και η δημιουργία γκέτο δεν συνιστά φιλανθρωπία, αν υποθέσουμε ότι η φιλανθρωπία είναι καλή· περισσότερο απανθρωπιά είναι.
Οι Ρομά, ακόμα, της Ν.Αλικαρνασσού δεν διάλεξαν τον τόπο της εγκατάστασής των για να κατοικήσουν (οι περισσότεροι διαθέτουν και σπίτια στην Αγία Βαρβάρα (της Αττικής) αλλά και λογαριασμούς με πολλά μηδενικά στις τράπεζες).
Περισσότερο σ’ ένα σταθμό για το εμπόριο των απέβλεπαν· οι πιο πολλοί απ’ αυτούς τουλάχιστον.
Αλλά και όσα αναφέρει ο κ. Λεωνίδας Δρανδάκης στο άρθρο του ξενίζουν. Εμένα τουλάχιστον.
Διαβάζουμε λόγου χάρη, ότι η Γενική Γραμματεία της Περιφέρειας Κρήτης είχε αποφασίσει τη μετεγκατάσταση των τσιγγάνων, σε κάποιον άλλο χώρο, στην ευρύτερη περιοχή της ΒΙΠΕ, δημιουγώντας έτσι ένα νέο γκέτο στη θέση του παλαιού.
Οταν, όμως, η νέα δημοτική Αρχή που προέκυψε στην Αλικαρνασσό από τις εκλογές του 2002, επρόβαλε τις ενστάσεις για τους δικούς της λόγους, αποφασίσθηκε η χορήγηση ενός δανείου 45.000 ευρώ (αργότερα έγιναν 60.000) για κάθε “σκηνίτη” παρόλο που επικρατούσε η βεβαιότητα ότι κάθε τέτοιο δάνειο θα γινόταν “αγύριστο”.
Μετά από τα δάνεια που πήραν (όσοι τα πήραν, τέλος πάντων), μπαίνει στη μέση το παραμύθι για την “κοινωνική αποκατάσταση” των τσιγγάνων της Αλικαρνασσού, “κατά το πρότυπο του Καράβολα”.
Οταν κι αυτό δεν κατέστη δυνατόν, αρχίζει η αναζήτηση νέου χώρου μετεγκατάστασης.
Ποιό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από την ανάγνωση του άρθρου του κ. Λεωνίδα Δρανδάκη;
Μα, βέβαια, ότι επικρατεί ένας ιδιότυπος ρατσισμός, ένα καθεστώς διακρίσεων, αλλά όχι σε βάρος των Ρομά της Ν. Αλικαρνασσού, όπως θα υποστήριζε κάποιος, αλλά σε βάρος των “ιθαγενών”, των ντόπιων, για τους οποίους δεν προβλέπεται από πουθενά ούτε η παραχώρηση εκτάσεων για την εγκατάσταση των εξ αυτών αστέγων, ούτε η χορήγηση “αγύριστων” δανείων.
Μήπως, καταλήγω, θα ήταν πιο “φιλάνθρωπο” και σίγουρα πιο σωστό, αντί να ασχολούμαστε, Πολιτεία και πολίτες, για το πού θα εγκατασταθεί το νέο γκέτο των τσιγγάνων, να ενδιαφερθούμε για τα παιδιά των που δεν πηγαίνουν στο σχολείο, για την επαιτεία που επιλέγεται ως επαγγελματική των ενασχόληση, για τους “ακορντεονίστες” που κακοποιούν τα “παιδιά του Πειραιά” του Μάνου Χατζιδάκι, για ορισμένες έκνομες ενέργειες;
|
|
|
Αναζήτηση Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr
Σχετικά Forums
Δεν υπάρχουν σχετικά forums
|
Εκτύπωση
E-mail
Προσθήκη στ' Αγαπημένα