ΠΑΤΡΙΣ :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Η θρυλική ΕΠΟΝ και η δράση της στην Κρήτη

Της Άννας Μανουκάκη - Μεταξάκη*

α'

Απάνω στα ψηλά βουνά

αντάρτες επονίτες

παλεύουν για τη λευτεριά,

Ελλάδα μας,

χτυπώντας τους φασίστες

β'

της νιας γενιάς είμα-

στ' εμείς

το πιο ακριβό καμάρι

που ανοίξαμε το δρόμο μας,

Ελλάδα μας,

στις 23 φλεβάρη

γ'

χέρι με χέρι στη φωτιά

όλοι μας ενωμένοι,

Ελλάδα μας,

κάτω ο φασισμός, παιδιά,

η νίκη μας προσμένει

δ'

πρωτοπορεία του λαού

για μια ζωή καινούρια

δίχως πολέμους και σφαγές,

Ελλάδα μας,

με Ειρήνη και τραγούδια



«Πολεμάμε και τραγουδάμε»: οι νέοι και οι νέες της ΕΠΟΝ είχαν αυτό για σύνθημα.

Η ΕΠΟΝ με τα τραγούδια και τις μάχες της έχει πάντα μια θέση στη σκέψη μας και στην ψυχή μας για τους αγώνες κατά των Γερμανών, γεμίζοντάς μας με το μεγαλείο το υψηλό για τη Δύναμη που 'χει μέσα του ο Άνθρωπος.

Πέρισυ σαν αυτές τις μέρες της επετείου της ίδρυσής της, 23-2-1943, ένα τυχαίο γεγονός στην Έμπαρο, την ανταρτομάννα και τραγική μάρτυσσα, έφερε στην επικαιρότητα τη θρυλική ΕΠΟΝ και τα εξηκοστά πρώτα της γενέθλια.

Η αρχαία και η πρόσφατη λαμπρή ιστορία, τοπική και πανελλήνια, διεκδίκησε θαρρείς το μερτικό της ξέροντας πως μέσα στον προεκλογικό πυρετό της κρίσιμης μονομαχίας όλα τα άλλα, εκτός ίσως των «ροζ» σκανδάλων, περνούν απαρατήρητα. Κι ας είναι η Ιστορία ηθικό μας στήριγμα που πρέπει να αξιοποιηθεί μορφωτικά και παιδαγωγικά, καθώς έχει διαχρονική σπουδαιότητα ως τεκμήριο της Δύναμης και της Ποιότητας του λαού μας. Κι ας δαχτυλοδεικτεί το χρέος των νέων να παλεύουν συγχρόνως για την κατάκτηση της Γνώσης και της Ανταγωνιστικής Οικονομίας και για τη διατήρηση της ουσιαστικής τους Ελευθερίας και της ταυτότητάς τους στους Επικούς αλλά δύσκολους για τους μικρούς λαούς καιρούς της Παγκοσμιοποίησης.

Στην Έμπαρο, λοιπόν, οι τεχνίτες, που δούλευαν, για να αναπαλαιώσουν ένα σπίτι, χαλώντας με προσοχή το σοβά βρέθηκαν μπροστά στα συνθήματα που έγραψαν οι νέοι της ΕΠΟΝ το 1943 ή 1944. Είναι αρκετά καλοδιατηρημένα κι έμειναν όπως βρέθηκαν, αγαπητοί αναγνώστες, σ'ένα μικρό κομμάτι του τοίχου που φωτογραφήσαμε μάλιστα.

«ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΛΑΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ. ΕΠΟΝ» Το σύνθημα αυτό είναι ένα από τα τεκμήρια που αποδεικνύουν ότι η ΕΠΟΝ δεν ήταν μόνο αντιστασιακή αλλά και κοινωνική οργάνωση. Είχε στόχους κοινωνικούς. Πίσω από τη λέξη «Ανοικοδόμηση» υπήρχε, συνδήλωση, η λέξη «Ανατροπή».

Η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων ιδρύθηκε στις 23-2-1943 με την πανελλαδική σύσκεψη των αντιπροσώπων δέκα Εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων νεολαίας στους Αμπελόκηπους, στο σπίτι του Παναγή Δημητράτου. Έγινε από τη συγχώνευση των παρακάτω νεολαιών: Αγροτική Νεολαία, Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική νεολαία, Ενιαία Μαθητική, Ένωση νέων αγωνιστών Ρούμελης, Θεσσαλικός Ιερός Λόχος, Λαϊκή Επαναστατική νεολαία, Λεύτερη νεολαία, Ομοσπονδία Κομμουνιστικών νεολαιών, Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορεία, και Φιλική Εταιρεία. Όλες αυτές αυτοδιαλύθηκαν και έγιναν μία οργάνωση, η ΕΠΟΝ.

Από μια πλούσια βιβλιογραφία, καθώς και από τις αποφάσεις του 6ου συνεδρίου του ΚΚΕ (βασικά ντοκουμέντα σελ.75-76 και τεύχος 9 της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης ) φέρεται να είναι κληρονόμος της ΟΚΝΕ(έτος ίδρυσης 1922 ). Για το ρόλο της ΕΠΟΝ έχομε πολλές και ποικίλες πηγές. Η ιστορία της είναι βίωμα συλλογικό αλλά και προσωπικό. Έγινε μέσα από τη λογοτεχνία βιωματική. Η γενιά μας που κοινωνικοποιήθηκε στη δικτατορία δεν τη γνώρισε όσο έπρεπε, γιατί οι άνθρωποι δε μιλούσαν, από φόβο να μην πάθομε κι εμείς τα ίδια μ'εκείνους. Από τους επονίτες που ζουν σήμερα άλλοι μιλούν κι άλλοι σωπαίνουν... «σταθερά τραβηγμένοι σιωπηλοί και γαλήνιοι, , και το μέσα του πλούτος ασπατάλητο μένει...», όπως γράφει ο Δημ.Χατζής

Η μελέτη των αρχείων του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ θα συγκροτήσει την Ιστορία της, το χρονολόγιό της και την εξακτίνωσή της τη γεωγραφική. Η ΕΠΟΝ θριάμβευσε όχι μόνο λόγω της επικότητας των καιρών, αλλά και γιατί καθοδηγήθηκε από φωτισμένους πνευματικούς ανθρώπους, όπως ο Δημ. Γληνός, Γ. Ιμβριώτης, Ν. Πλουμπίδης, Δημ. Καββαδίας, πρύτανης του ΑΠΘ, ο πρύτανης το Πολυτεχνείου, Κιτσίκης, ο Ρουσσόπουλος καθηγητής του Πολυτεχνείου και ο ακαδημαϊκός Γεωργαλάς.

Τα ιδανικά και οι στόχοι της ΕΠΟΝ φαίνονται στο καταστατικό της και είναι: Η εθνική απελευθέρωση και ανεξαρτησία, η εξολόθρευση του φασισμού μια για πάντα,ο αγώνας κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων για την Ειρήνη και η ανοικοδόμηση της χώρας, προς το συμφέρον του λαού.

Στην ΕΠΟΝ, που οργάνωσε 600.000 νέους(κατ'άλλους ιστορικούς 700.000), σφυρηλατήθηκαν οι συνειδήσεις των νέων, ατσαλώθηκε το πάθος για λευτεριά, μόρφωση, πολιτισμό, δημοκρατία, Ειρήνη. Γι αυτό πρωτοστάτησε στους αγώνες για την επιβίωση του λαού μας, στις μεγάλες Πανεθνικές εκδηλώσεις, στην οργάνωση των μικρών παιδιών, των «Αετόπουλων», στις απεργίες, στα συσσίτια, στις διαδηλώσεις, στον πολιτισμό.

Μετά την απελευθέρωση παντού σ'όλη την Ελλάδα έκανε πολιτιστικά κέντρα τις λέσχες της και ανέβασε πλήθος θεατρικών έργων. Στην Κρήτη δημιούργησε η ΕΠΟΝ 80 λέσχες πολιτισμού και έδωσε 1300 θεατρικές παραστάσεις

Βοήθησε όμως και στον ένοπλο αγώνα κατά των κατακτητών με τις ανταρτοομάδες της. Οι 35.000 αντάρτες της έλαβαν μέρος μαζί με τον ΕΛΑΣ σε 450 μάχες, στις οποίες έπεσαν1300 μέλη και στελέχη της ΕΠΟΝ.

Στήριξε και διαφώτισε αυτά τα μαύρα χρόνια τον Ελληνικό λαό με τα περιοδικά της, τα συνθήματά της, τις αφίσες της και τα αξέχαστα χωνιά στις συνοικίες της Αθήνας, Τα μέλη της ήξεραν τους συνωμοτικούς κανόνες, παρακολουθούσαν τους κατακτητές, ήταν σύνδεσμοι στη μετάδοση ειδήσεων και πληροφοριών. Είχε η ΕΠΟΝ σοβαρή επίδραση και αντανάκλαση στον αγώνα του λαού τόσο στις πόλεις όσο και στα χωριά. Πολλά μέλη της πλήρωσαν ακριβά την πίστη και την αυταπάρνησή τους. Κάθε πρωί οι Αθηναίοι ανακάλυπταν και στους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας κορμιά επονιτών και επονιτισσών αγνώριστα από τα βασανιστήρια που 'χαν προηγηθεί του θανάτου τους.

Ποιός δεν ξέρει το Δημ. Αυγέρη, Κ. Φολτόπουλο και Φ. Κιοκμενίδη, που στις 28-4-44 μέσα σ'ένα σπιτάκι στα ριζά του Υμηττού, όπου φύλαγαν όπλα, πολέμησαν εννιά ώρες με τους γερμανούς, που νόμιζαν πως ήταν μέσα δεκάδες αντάρτες ;

Στις φυλακές της υπαίθρου και στα κολαστήρια της οδού Μέρλιν και του Χαϊδαρίου βασανίστηκαν φρικτά εκατοντάδες μέλη της ΕΠΟΝ και εκτελέστηκαν. Τα γράμματά (διαλέξτε όποια από τα γράμματα νομίζετε) τους προς τους δικούς τους λίγο πριν την εκτέλεση μαρτυρούν το φρόνημα και τη δύναμή τους.

Στην Κρήτη οργάνωσε την ΕΠΟΝ ένας φοιτητής του Πολυτεχνείου από την Πηγή του Ρεθύμνου, ο οποίος στην ιστορική συνεδρίαση στις 23-2-1943 εκπροσωπούσε την «Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία» και ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ. Ήταν ο Μανόλης Σταυρουλάκης. Αξίζει να δούμε τη δράση αυτού του σπουδαίου ανθρώπου. Ο Μαν. Σταυρουλάκης από το Βυζάρι Αμαρίου Ρεθύμνου φοιτητής στην Αθήνα, μέλος της νεολαίας του ΕΑΜ από το Νοέμβρη του1941, μέλος συνεταιρισμών και συλλόγων για την επιβίωση του λαού στα μαύρα χρόνια της κατοχής. Το Δεκέμβρη του 1942 οργανώθηκε στη νεολαία της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας . Στην ιστορική συνεδρίαση της ίδρυσης της ΕΠΟΝ(23-2-1943) εκπροσωπεί τη νεολαία της ΕΠΔ και εκλέχθηκε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ μαζί με τον καθηγητή του Παν/μίου Γεωργαλά και του Πολυτεχνείου Ρουσσόπουλο. Το 1943 οργανώθηκε στον ΕΛΑΣ πόλεως και ορίζεται υπεύθυνος πενταμελούς στοιχείου κρούσης για τις διαδηλώσεις. Έτσι πρωτοστατεί στη διαδήλωση για τη ματαίωση της επιστράτευσης(3-3-1943), σε παραστάσεις-επισκέψεις σε σημαίνοντα πρόσωπα όπως στον Κ. Παλαμά, στον καθηγητή Βαρούνη κλπ.

Το Μάη του 1943 το Κεντρικό συμβούλιο της ΕΠΟΝ τον έστειλε στην Κρήτη το Μανόλη Σταυρουλάκη, για να συνδέσει τη νεολαία του ΕΑΜ με την ΕΠΟΝ, κατ'εντολήν συγκεκριμένα του Δημ. Βλαντά. Κατέβηκε μ'ένα γερμανικό επίτακτο καίκι ως φοιτητής στα Χανιά. Αμέσως οι νεολαίες Χανίων και Ρεθύμνου με το όνομα Π.Ο.Ε.Ν(Παγκρήτια Οργάνωση Ελεύθερων Νέων) μετονομάζονται σε ΕΠΟΝ.

Στο Ηράκλειο ήρθε τον Ιούνιο του 1943 και συγκατοίκησε με το Στέλλιο Διλιντά. Οργάνωσε την ΕΠΟΝ Ηρακλείου και Λασηθίου πρώτα.

Στο Ρέθυμνο οι Γερμανοί μαθαίνουν την άφιξή του και τον καταζητούν. Εφοδιάζεται με ψεύτικη ταυτότητα με το όνομα Εμμ. Μασονάκης.

Το χειμώνα του 1943-44 τον περνά στο Ηράκλειο πότε φιλοξενούμενος των οικογενειών των αδελφών Βλαστού (Ρεθεμνιώτικης καταγωγής) και πότε ζώντας σ'έν α δωμάτιο στο λιμάνι κοντά, βοηθούμενος από τις οικογ. του Μύρωνα Μαλλιαράκη, Φωτάκη, και άλλους συμφοιτητές του. Εδώ οργανώνει στην ΕΠΟΝ τους σπουδαστές της Παιδαγωγικής Ακαδημίας.

Καλοκαίρι του1944 η παραμονή του στο Ηράκλειο είναι επικίνδυνη. Γι'αυτό καταφεύγει με το Στέλλιο Διλιντά στην επαρχία Βιάννου, όπου οργανώνει τις νεολαίες των χωριών της και ενισχύει το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Ξανάρχεται στο Ηράκλειο μετά την απελευθέρωση και το 1945 φεύγει για την Αθήνα, για να συνεχίσει τις σπουδές του

Στη μαρτυρική Βιάννο συμμετείχαν σχεδόν όλοι οι νέοι, (εκτός 5-6, όπως καταθέτουν βιαννίτες επονίτες), τα μικρά παιδιά ως «αετόπουλα»και τα παιδιά του Γυμνασίου, που πλησίασε ο καθηγητής Κ. Στεφανάκης και δημιούργησε τον πρώτο πυρήνα. Το ίδιο έγινε και στα χωριά της. Το αντάρτικο του1943 στηρίχθηκε στην ΕΠΟΝ της Βιάννου.

Από το χωριό Άγιος Βασίλειος οργανώθηκαν 27 νέοι και 21 νέες. Οργανώθηκαν σε δικά τους κοινοτικά και επαρχιακά συμβούλια και είχαν στενή συνεργασία με το ΕΑΜ, την Επιμελητεία του Αντάρτη και την Αλληλεγγύη. Μετά την καταστροφή της Βιάννου βοήθησαν πολύ στην ανύψωση του ηθικού του κόσμου, στην ανασυγκρότηση της επαρχίας. Πολλοί ανέβηκαν στο βουνό στου «Χαμέτη» με τον ΕΛΑΣ. Ένα τμήμα ανταρτοεπονιτών της Βιάννου πολέμησαν τους Γερμανούς στα Χανιά στα τέλη του 1944 αρχές 1945.

Και στην Έμπαρο εξαιτίας του ελεύθερου φρονήματος των κατοίκων της, της θέσης της κοντά στα Λασηθιώτικα αλλά και των δύο ανδρών που δημιούργησαν το ΕΑΜ της περιοχής, Χαράλαμπου Τυλιανάκη(μέλος της ιδρυτικής ομάδας του ΠΑΜ) και του Βασίλη. Πλαγιωτάκη, όλοι σχεδόν οι νέοι μπήκαν στην ΕΠΟΝ. Και με ρόλο ξεχωριστό τα τρία πρωτανήψια του Β. Πλαγιωτάκη: ο Ραδάμανθης Κονδυλάκης, ο Γιάννης Ζ Πλαγιωτάκης, δικηγόρος και ο Ευρυπίδης Πλαγιωτάκης, ξυλουργός, που έγραψε και μελοποίησε τον Ύμνο της Βιάννου. Σε έρευνα πεδίου μάλιστα στην Έμπαρο και στη Βιάννο διαπιστώνεται ότι στην αρχή οργανώνονται σε συνωμοτικές τριάδες . Έτσι το Ραδάμανθη Κονδυλάκη μαζί με το Μανόλη Αγαπάκη από τη Βιάννο τους οργάνωσε ο Δημοσθένης Ραπτόπουλος τον οποίο είχε οργανώσει ο γιατρός Γ. Παπαμαστοράκης ή Γερουλάνος στο ΕΑΜ Νέων από το 1942.

Είναι ενδιαφέρον να δει κανείς την εποχή αυτή μέσα από την αφήγηση του Γ. Πλαγιωτάκη. Συνταξιούχος δικηγόρος που ζει στο Ηράκλειο και μιλώντας με συγκίνηση για τη δράση της ΕΠΟΝ στην Έμπαρο δίνει σημαντικά στοιχεία: 40 μέλη , μισά-μισά αγόρια και κορίτσια είχε η ΕΠΟΝ στην Έμπαρο και στα χωριά της. Γραμματέας ήταν ο ίδιος. Βοήθησαν στην τροφοδοσία των ανταρτών, των οποίων υπήρξαν και σύνδεσμοι και στο μοίρασμα των δελτίων ειδήσεων. Έραψαν στολές για τους αντάρτες στο ραφείο του Επαμεινώνδα Κονδυλάκη, ανέβασαν θεατρικά έργα όπως το «Έμπορος της Βενετίας» με πρωταγωνιστή τον Ευρυπίδη Πλαγιωτάκη και γενικά στήριξαν τον αγώνα με πάρα πολλούς τρόπους.

Ωραίες εμπειρίες έχει και από την ΕΠΟΝ της Λαγκάδας,(Κασταμονίτσας, Αποστόλων κλπ) την οποία οργάνωσε ο ίδιος.

Η κουβέντα μαζί του είναι μια εμπειρία μοναδική και είναι να απορεί κανείς με τον ενθουσιασμό του. Σα να ξαναζεί εκείνη την ένταση και τη χαρά του αγώνα για τη Λευτεριά και την Ειρήνη. Κι ας γλύτωσε από του χάρου τα δόντια πολλές φορές. Κυρίως στη Μεγάλη Κύκλωση της Εμπάρου, 6-8-1944 και αργότερα στο σφαγείο της Μακρονήσου.

Στο Αρκαλοχώρι τον πρώτο αντιστασιακό πυρήνα της νεολαίας αποτέλεσαν οι τρεις 17χρονοι νέοι Κώστας Ψαρράκης, Γρηγόρης Λασηθιωτάκης-Εληώτης και Κώστας Τσιρογαλάκης, που ορκίστηκαν στο εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής να δώσουν και τη ζωή τους στον αγώνα κατά των κατακτητών.

Την ευθύνη της ΕΠΟΝ ανέθεσε η τοπική οργάνωση τουΕΑΜ στον Κ. Ψαρράκη(βλ. «Πατρίς» 26-5-1998, κείμενο Κ. Ψαρράκη). Νέοι και νέες οργανώθηκαν και δούλεψαν στην ΕΠΟΝ Αρκαλοχωρίου, όπως ο Κοκολάκης Μανώλης, που ταλαιπωρήθηκε αργότερα γι'αυτό στη Μακρόνησο κι ο Γιάννης Ιωαννίδης, που με συγκίνηση αφηγούνται τη δράση τους η Ελευθερία Καλαϊτζάκη και η Μάχη Χρηστάκη.

H EΠON Αρκαλοχωρίου παρουσίασε σε οκτώ παραστάσεις το έργο του Γ. Χορτάτζη «Ερωφίλη» με πρωταγωνιστές τους: Στέλλιο Χρηστάκη, το Λευτέρη Λυδατάκη, την Αταλάντη Κοκολάκη και τη Μάχη Χρηστάκη. Την παράσταση αυτή καθώς και όλη τη δράση της ΕΠΟΝ θυμούνται με περηφάνεια και συγκίνηση όσοι επιζούν. Πολύτιμες μαρτυρίες αποτελούν για την ιστορία της εποχής εκείνης στο Αρκαλοχώρι και τα γύρω χωριά οι μαγνητοφωνημένες αφηγήσεις του Κ. Τσιρογαλάκη, Μαν. Κοκολάκη, Γιάννη Ιωαννίδη, Ελευθερίας Καλαϊτζάκη, Μανώλη Μακράκη και οι δημοσιεύσεις του αείμνηστου παιδίατρου Κώστα Ψαρράκη. Η αφήγηση του Μαν. Μακράκη αξίζει πράγματι να αποτελέσει ξεχωριστό δημοσίευμα

Στην Κρήτη οι ηγετικές φυσιογνωμίες της ΕΠΟΝ είναι ο Μαν. Σταρουλάκης, ο Στ.Διλιντάς, ο Θοδ. Σαρτζετάκης, ο Μαν. Παπουτσάκης και ο Δημήτρης Βλησίδης. Στο νομό Ηρακλείου, ο Μαν. Δουλγεράκης, ο Γιώργος Δοριάκης, η Γρηγορία Μαυρογιάννη, η Ειρήνη Κυριακάκη-Μαμαλάκη, ο Αντ. Μαμαλάκης, ο Νίκος Περάκης, ο Γ. Μανδαλάκης, ο Δημοσθένης Ραπτόπουλος και ο Κ. Ψαρράκης διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο.

Έτσι η επέτειος της ίδρυσης της ΕΠΟΝ, όπως κάθε ιστορικό γεγονός, είναι έναυσμα για συνειδητοποιήσεις και συγκινήσεις. Τα αποχαιρετιστήρια γράμματα των μελών της, οι αφηγήσεις των πρωταγωνιστών της κρατούν και θα κρατούν πάντα ζωντανή τη ζωή και τη δράση των νέων της. Γιατί η περασμένη ζωή δε θέλει να χαθεί όπως δείχνει η αποκάλυψη των συνθημάτων στην Έμπαρο, που έδωσε το έναυσμα για το δημοσίευμα

Δε θέλει να χαθεί, για να δημιουργεί την υποψία και σε όσους δεν το πιστεύουν ότι στον καινούριο κόσμο των τεχνολογικών θαυμάτων υπάρχει κάτι πίσω απ'αυτόν τον κόσμο. Έτσι μπορεί να γίνει πιο συνειδητή η σχέση μας με το παρελθόν μας ...Και μέσα μας να μένουν οι ήρωες που το ομόρφηναν άσειστοι, ορθοί κι ωραίοι.

• -Τα στοιχεία είναι παρμένα από: 1) έρευνα πεδίου στο Αρκαλοχώρι, Βιάννο, Έμπαρο και Ηράκλειο

2) από πολλά βιβλία-κυρίως από το «Ιστορία της ΕΠΟΝ» του Πέτρου Ανταίου

3) από τη μελέτη 1500 αιτήσεων για αναγνώριση της συμμετοχής τους στην Εθνική Αντίσταση, κατοίκων της υπαίθρου του νομού Ηρακλείου

4) από δημοσιεύματα σε τοπικές Εφημερίδες αντιστασιακών, μελών της ΕΠΟΝ

*Η Άννα Μανουκάκη - Μεταξάκη είναι φιλόλογος, Μέλος του Δ.Σ της ΕΦΝΗ





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
28/2/2005

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


ΕλαχιστοποίησηΣχετικά Forums
Δεν υπάρχουν σχετικά forums
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions