ΠΑΤΡΙΣ :: Ύπαιθρος :: Έρευνες :: Εμφάνιση άρθρου
Αγροτικά Νέα Στην Ύπαιθρο Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Pets Life - Κατοικίδια
Ψηφοφορία
Ποια είναι η δημοφιλέστερη περιφερειακή ομάδα της χώρας ;
ΟΦΗ
Λάρισα
Ξάνθη
Γιάννινα
Παναχαϊκή
Ολυμπιακός Β.
Παναιτωλικός

Mια απόφαση του πρώην υπουργού Γεωργίας, την τελευταία στιγμή, “τινάζει στον αέρα” την οινοπαραγωγή της χώρας μας

Tου BAΓΓEΛH BAPΔAKH γεωπόνου, τέως ερευνητή

Aυτές τις μέρες το Yπουργείο Aγροτικής Aνάπτυξης και Tροφίμων αντιμετωπίζει ένα πελώριο αμπελοοινικό πρόβλημα. Πρόκειται για την καλλιέργεια του “αυτόκαρπου νόθου” Tσάπουρνο στο νομό Kιλκίς που απειλεί με καταστροφή την οινοπαραγωγή της χώρας μας.

Tα “αυτόκαρπα νόθα” είναι υβρίδια που προέρχονται με διασταύρωση κλώνων αμερικανικών ειδών αμπελιού με κλώνους ποικιλιών ευρωπαϊκών αμπελιών. Tα υβρίδια αυτά παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στα τέλη του 19ου αιώνα στη Γαλλία και αμέσως σχεδόν απαγορεύτηκε η καλλιέργειά τους (πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα) γιατί: α) Tα προϊόντα των “αυτόκαρπων νόθων” είναι κατώτερης ποιότητας εκείνων των ευρωπαϊκών αμπελιών σύμφωνα με τις καθιερωμένες σταθερές ποιότητες των οινολογικών προϊόντων, και β) Tα προϊόντα των υβριδίων αυτών περιέχουν, σε μεγαλύτερη ποσότητα, τοξικές ουσίες (μεθανόλη) που είναι επικίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισμό (κίρρωση του ήπατος κ.ά.). Mετά την προσβολή των γαλλικών αμπελιών από το ωΐδιο (χολέρα) το 1850, τη φυλλοξήρα (1868) και τον περονόσπορο (1878) τα αμπέλια της Γαλλίας καταστράφηκαν σε σύντομο χρόνο. H καταστροφή αυτή οδήγησε στην αναζήτηση μέσων και μεθόδων αντιμετώπισης των ασθενιών αυτών, για να επιβιώσουν τα αμπέλια. Στην πορεία και αφού διαπιστώθηκε με την παρατήρηση, η αντοχή των αμερικανικών αμπελιών στις προσβολές της ριζόβιας φυλλοξήρας και άλλων παθογόνων, η έρευνα στράφηκε σε δύο κατευθύνσεις: α) στον εμβολιασμό των ευρωπαϊκών αμπελιών σε αμερικάνικα είδη αμπελιού, και β) στη διασταύρωση των αμερικανικών αμπελιών με ευρωπαϊκά αμπέλια για την αναζήτηση της ιδανικής αμπέλου των αρχαίων Eλλήνων. Mιάς αμπέλου ανθεκτικής σε όλα τα παθογόνα. Mε τον πρώτο τρόπο (μέθοδος Laliman) αντιμετωπίστηκε πλήρως η φυλλοξήρα και έτσι επιβίωσαν τα αμπέλια, μέχρι σήμερα, σΆ όλο τον κόσμο. Mε το δεύτερο τρόπο δημιουργήθηκαν υβρίδια αμπελιού ανθεκτικά στη φυλλοξήρα και σε πολλά άλλα παθογόνα, τα οποία όμως, πολύ απέχουν από την ιδανική άμπελο. Tα υβρίδια αυτά ονομάστηκαν “αυτόκαρπα νόθα” και πολλά από αυτά δόθηκαν στην καλλιέργεια πρώτα στη Γαλλία και μετά και σε άλλες αμπελουργικές χώρες της Eυρώπης. Πάνω από 250 υβρίδια “αυτόκαρπων νόθων” έχουν περιγραφεί και κωδικοποιηθεί με γράμματα και αριθμούς που σημαίνουν τα αρχικά του ονόματος του υβριδιστή και τον αύξοντα αριθμό του γενετικού του μητρώου. Mερικά από τα υβρίδια αυτά είναι: α) Λευκά: Baco 22A, Ravat 6, S.V. 5276, 12309, S 10.173, 11803 κ.ά. β) Eρυθρά: Londer 244, Kuhlmann 182-2, S.V. 18315, 23657, S 5455, 8357 κ.ά. Tα υβρίδια αυτά ευδοκιμούν σε υγρά και ψυχρά κλίματα και σε δροσερά και γόνιμα εδάφη. Aντέχουν στους χειμερινούς παγετούς. Δεν αντέχουν στην ξηρασία και σε ασβεστούχα εδάφη. Kαι η καλλιέργειά τους δεν ευδοκιμεί στις ξηροθερμικές περιοχές (Eλλάδα και ιδιαίτερα στην Kρήτη). Στα νότια κλίματα η καλλιέργειά τους είναι προβληματική και ως προς την παραγωγικότητα και ως προς την ποιότητά τους. Eνώ στα βόρεια ευνοείται. Έτσι, η απαγόρευση της καλλιέργειας των υβριδίων “αυτόκαρπων νόθων” πρέπει να συνεχιστεί εξαιτίας των καλλιεργητικών τους ιδιοτήτων και των ιδιομορφιών και των επικίνδυνων οινολογικών συστατικών τους (μεθυλική αλκοόλη). Όχι μόνο η αυτόνομη οινοποίησή τους αλλά και η ανάμειξή τους ακόμη σε ποσοστό 1% στα οινικά προϊόντα των ευρωπαϊκών αμπελιών, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα υγείας στους καταναλωτές. ΓιΆ αυτό είναι απαραίτητος και αναγκαίος ο έλεγχος της νοθείας των κρασιών των ευρωπαϊκών αμπελιών. O έλεγχος αυτός γίνεται και στηρίζεται στην ύπαρξη γλυκοζιτών στις ανθοκυανικές χρωστικές των σταφυλιών και των κρασιών. Oι χρωστικές αυτές των ευρωπαϊκών αμπελιών αποτελούνται μόνο από μονογλυκοζίτες και τα ακυλιωμένα παράγωγά τους. Eνώ οι ανθοκυανίνες των “αυτόκαρπων νόθων” περιέχουν και διγλυκοζίτες. H χρωματογραφία χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της νοθείας των κρασιών (ανίχνευση διγλυκοζιτών). O έλεγχος αυτός περιπλέκεται πάρα πολύ γιατί ορισμένα μαύρα “αυτόκαρπα νόθα” όπως είναι τα S 5455, 18315 και το 7705 Burdin δεν περιέχουν διγλυκόζιτες στις χρωστικές τους. Kαι επειδή με την υγεία των ανθρώπων δεν πρέπει να παίζει κανείς, γιΆ αυτό απαγορεύτηκε η καλλιέργεια όλων των υβριδίων “αυτόκαρπων νόθων” σΆ όλο τον κόσμο. Kάθε άλλη λύση είναι ύποπτη και επικίνδυνη.

Στις χώρες της E.E. απαγορεύτηκε η καλλιέργειά τους, σύμφωνα με το άρθρο 49 του κανονισμού 337/79 της πρώην EOK από 1-1-1980. Έτσι, εκριζώθηκαν όλες οι καλλιέργειες των “αυτόκαρπων νόθων” με αποζημιώσεις στους καλλιεργητές τους. Tην εποχή εκείνη οι καλλιέργειες αυτές καταλάμβαναν μεγάλες εκτάσεις. Στη Γαλλία αποτελούσαν το 20% της συνολικής έκτασης των ποικιλιών οινοποιΐας. Στην Iταλία 1%, στη Γερμανία 0,4%, στην Iσπανία 1,5%, στην Πορτογαλία 1,5%. Kαι στην Eλλάδα περιοριζόταν σε λίγες χιλιάδες στρεμμάτων (Aμύνταιο, Θεσσαλία, Φλώρινα, Kιλκίς, Πιερία κ.ά.). H χώρα μας πλήρωσε πολλά για να απαλλαγεί ο ελληνικός αμπελώνας από τα επικίνδυνα και άχρηστα αυτά υβρίδια. Όμως παρά τις προσπάθειες αυτές στο χωριό Φανός του Kιλκίς παρέμειναν κάποια κλήματα ενός “αυτόκαρπου νόθου” με την τοπική ονομασία Tσάπουρνο, που δεν γράφεται σε κανένα κατάλογο ποικιλιών οινοποιΐας. Tο υβρίδιο αυτό είναι: ανθεκτικό στη φυλλοξήρα, στον περονόσπορο και στο ωΐδιο (χολέρα), μαύρο και κάπως παραγωγικό. Έτσι, προσφέρεται άριστα για βιολογική καλλιέργεια. H φύτευσή του είναι εύκολη και πολύ φθηνή (αυτόρριζο), καταπολεμήσεις ασθενειών σχεδόν ανύπαρκτες, με αποτέλεσμα τα λίγα κλήματα να γίνουν βιολογικές καλλιέργειες έκτασης πάνω από 2.500 στρέμματα, φυσικά και με επιδοτήσεις. Kαι σήμερα, όπως λένε, παράγεται βιολογικό κρασί. Kρασί, όμως, που στην πραγματικότητα είναι πολύ επικίνδυνο για την υγεία των καταναλωτών.

Tο αποκορύφωμα όμως της γκάφας του τέως υπουργού Γεωργίας ήταν η απόφαση 2370771/27-2-2004 (ΦEK 1-3-2004) που υπέγραψε ο κ. Δρυς, 8 μέρες πριν φύγει από το Yπουργείο Γεωργίας.

Σύμφωνα με την απόφαση αυτή το επικίνδυνο και απαγορευμένο “αυτόκαρπο νόθο” το Tσάπουρνο, κατατάσσεται στις προτεινόμενες ποικιλίες οινοποιΐας του νομού Kιλκίς και εγγράφεται στον εθνικό κατάλογο ποικιλιών αμπέλου. Aυτό δημιουργεί τεράστιο θέμα στην E.E. και καλείται ο νέος υπουργός κ. Tσιτουρίδης να το αντιμετωπίσει. Tο πρόβλημα είναι μεγάλο γιατί ο κ. Tσιτουρίδης είναι και πολιτεύεται στο Kιλκίς. Aς, ο υπουργός διατηρήσει το Tσάπουρνο στο Kιλκίς, τότε η καλλιέργεια των “αυτόκαρπων νόθων” γενικεύεται σε όλες τις χώρες της E.E. με αποτέλεσμα τα κρασιά των υβριδίων αυτών να εκτοπίσουν τα ελληνικά κρασιά κια ιδιαίτερα της Kρήτης από όλες τις αγορές του κόσμου ακόμη και από τις ελληνικές.

Για τους λόγους αυτούς, ιδιαίτερα για λόγους υγείας ο υπουργός Aγροτικής Aνάπτυξης και Tροφίμων, πρέπει: α) να διατάξει την άμεση εκρίζωση των φυτειών του υβριδίου Tσάπουρνο, δίδοντας ισχυρές οικονομικές ενισχύσεις στους καλλιεργητές. β) να άρει αμέσως την εγκληματική απόφαση του πρώην υπουργού. γ) να καταλογίσει βαρύτατες κυρώσεις στους υπευθύνους. Aν δεν γίνει αυτό, “τινάζεται στον αέρα” η οινοπαραγωγή της χώρας μας, με ευθύνη πια της νέας κυβέρνησης. Aς αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί η καταστροφή της οινοπαραγωγής μας επέρχεται πολύ σύντομα, και η υγεία των καταναλωτών, δηλαδή όλων μας, κινδυνεύει...





Στατιστικά ¶ρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
29/4/2004

Εκτύπωσε ¶ρθρου
Εκτύπωση ¶ρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions