ΠΑΤΡΙΣ :: Ελλάδα/Κόσμος :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Εθνικά Νέα Στην Ευρώπη Στον Κόσμο Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Καινούργια, εκ πρώτης όψεως, διλήμματα

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Οι τελευταίες συνομιλίες στην Ελβετία για το Κυπριακό ζήτημα κατέληξαν σε νέα αποτυχία, εκεί που σχεδόν όλοι μάντευαν. Γιατί η σοβαρότερη παράμετρος στο μεγάλο εθνικό μας θέμα είναι μια όλα αυτά τα σαράντα τρία χρόνια. Το πρόβλημα της ασφάλειας, για το οποίο, είναι ξεκάθαρο πια ότι είχε τεθεί τεχνηέντως στην άκρη από δήθεν ενδιαφερόμενους μεσολαβητές, ακόμα και μέσα στον ίδιο τον ΟΗΕ.

Τώρα λογικό ακούγεται ότι και η πρόσφατη προσπάθεια επίλυσης ήταν δρομολογημένη να καταλήξει σε κωμωδία με όλους τους δήθεν φιλόδοξους μεσολαβητές να αποβλέπουν σε λύσεις τύπου ‘Άιντε”, ή “Ανάν” παλιότερα, τουτέστιν σε επιλογές του κάθε ύπουλου και σοβαροφανούς υπαλληλίσκου μεγάλων διεθνών οργανισμών, οι οποίες κάθε άλλο παρά αποσκοπούσαν σε σωστή, δίκαιη και προπαντός βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Στην τελευταία συνάντηση, όμως, το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων αποτέλεσε πρώτη προτεραιότητα, κι αυτό κατόπιν συντονισμένης ελληνικής προσπάθειας, αφού όλα τα χρόνια που πέρασαν, ακόμα και οι δικές μας κυβερνήσεις αρνούνταν να δουν το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις! Την επιμονή δηλαδή της Τουρκίας να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, μαζί με απειλές του τύπου ότι ‘ετούτη τη φορά θα είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση του Κυπριακού προβλήματος”, υπονοώντας σαφώς και χωρίς υπεκφυγές ότι η μητέρα πατρίδα, η Τουρκία, θα μπορεί να διαφεντεύει και μάλιστα σε ολόκληρη την Κύπρο κατά το δοκούν, χρονικά και γεωγραφικά, όπως κάνει και στο εσωτερικό της, παρατηρώντας τη διαχρονική παρουσία ενδοτικού ελληνοκυπριακού μετώπου. Με τα δεδομένα που έχουμε έως τώρα, βλέπουμε με σαφήνεια ότι η τακτική αυτή δεν οδήγησε πουθενά.

Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο βασικός και απροκάλυπτος τουρκικός στόχος ήταν να καταστεί η Κύπρος διαπαντός μόνιμα ελεγχόμενο προτεκτοράτο, κάτι που να παραπέμπει σε λύσεις τύπου Ανάν και όχι σε κυρίαρχο κράτος που να λειτουργεί με όλους τους κανόνες του ΟΗΕ και της Ε.Ε.

Στην τελευταία συνάντηση έγινε ορατή η προσπάθεια της Τουρκίας να εμφανισθεί, με την υπογραφή σημειωτέον της ελληνοκυπριακής πλευράς, ως εγγυήτρια δύναμη ολοκλήρου της Κύπρου(!) και όχι ως κατοχική χώρα την οποία ανέχονται σε συνεχόμενη βάση οι μεγαλοσχήμονες υπάλληλοι των προαναφερθέντων διεθνών οργανισμών.

Στις συνομιλίες φάνηκε, επίσης η γνωστή ως τώρα, ενδοτικότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς με ενδιάμεσες παραχωρήσεις, όπως για παράδειγμα την εκ περιτροπής προεδρία, σύμφωνα με την οποία θα μπορεί το 18% να ελέγχει το 82%, τις οποίες όμως κατέγραψε η αντίθετη πλευρά, η τουρκική, και τις οποίες κατά πάσα πιθανότητα θα χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μελλοντικές συναντήσεις, ενώ εκείνη όχι μόνο δεν φάνηκε να υποχωρεί σε τίποτα, αλλά και ζήτησε περισσότερα!

Τον έλεγχο, στην ουσία, ολόκληρης της Κύπρου!

Οι μεγαλοσχήμονες υπαλληλίσκοι, όπως ο αχαρακτήριστος Νορβηγός Άιντε, έχοντας όλα αυτά στη φαρέτρα τους, τουτέστιν την πίεση και ενδοτικότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς, προσπάθησαν να εμπλέξουν και το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών και ακόμα να ζητήσουν την παρουσία των πρωθυπουργών των δύο χωρών, Ελλάδας και Τουρκίας, για να υπογράψουν, τι άραγε;

Ένα από κάθε πλευρά κατάπτυστο έκτρωμα που δεν θα είχε καμία πιθανότητα επιτυχίας. Αλλά, προφανώς, δεν τους ενδιέφεραν όλα αυτά. Άλλα είχαν κατά νου. Να φανούν πιστοί στη γραμμή που χάραξαν, δηλαδή στη δημιουργία ενός περίεργου μορφώματος και προτεκτοράτου, κι όχι ενός ανεξάρτητου κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που να λειτουργεί κάτω από τους διεθνείς κανονισμούς!

Για το τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.

Πολλά πράγματα θα μπορούσαν να εξαρτηθούν από την αποφασιστική θέση της Ε.Ε., με δεδομένη την εχθρότητα που προκάλεσε ο Ερντογάν σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθώς και από τον ρόλο που μπορεί να παίξει η Κύπρος, από γεωγραφικής και στρατηγικής πλευράς, στην ευρύτερη περιοχή, μαζί πάντα με τον κρίσιμο ενεργειακό ρόλο της. Κι όλα αυτά, για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες που θα αναγκάσουν την Άγκυρα να αλλάξει πολιτική στο Κυπριακό.

Σήμερα, δεν πρέπει να ξεχνάμε, η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ένα καθ’ όλα νόμιμο κράτος, το οποίο διοικείται αποκλειστικά από ελληνοκύπριους για σχεδόν μισό αιώνα, έστω κι αν αυτό ισχύει για τα δύο τρίτα περίπου του κυπριακού εδάφους.

Τώρα, φυσικά, πρέπει να πάρει τη μεγάλη και κρίσιμη απόφαση, τουτέστιν να αποφασίσει εάν θέλει να έχει τον αποκλειστικό έλεγχο αυτού του τμήματος ή αν επιθυμεί να εμπλακεί σε ένα συνεταιρικό μόρφωμα όπου θα ικανοποιούνται μάλλον τα βαθύτερα τουρκικά συμφέ- ροντα!

Δύσκολα ομολογουμένως διλήμματα! Για πολίτες και πολιτικούς!





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
15/7/2017

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions