ΠΑΤΡΙΣ :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Ηνίοχος μνήμη *

Φυλαγμένη μέσα στην αγκάλη τους,

τα πατρώα χώματα με κράτησαν

άφθαρτη, αθάνατη, ολοζώντανη,

στων τυφλών αιώνων το πέρασμα.

Το δρεπάνι του χρόνου δεν με χάλασε,

τα σαγόνια των καιρών δεν με συνέτριψαν

την βραδιά της φωτιάς και του μεγάλου χαλασμού,

στο λαμπρό πανηγύρι της Ορείας Μητέρας.

Εγώ η μνήμη, την στερνή βραδιά των χρησμών,

στην θυσία του χρυσοκέρατου

ταύρου,

πριν σιγήσει ο αυλός

της μακρόσυρτης λιτανείας,

πριν των κρατήρων οι σπίθες

κι η λάβα καταπιούν το Μινωικό θαύμα,

κατάφερα και τρύπωσα

στης μυθολογίας

την σίγουρη κρύπτη.

Εγώ η μνήμη, που παλιρροϊκά

κύματα,

φερμένα από του εγκέλαδου

το στόμα,

στα κατώγια της ιστορίας

με εγκλώβισαν

με τόνους λάβα,

επέζησα κρατημένη από τα κέρατα του ταύρου,

τον σταυρό τον Μινωικό κρατώντας στο χέρι.

Εγώ η μνήμη, αγκιστρωμένη

στην καταποντισμένη Μινωική

πολιτεία,

τον πρίγκιπα ενεθάρρυνα

«τα κρίνα» να σώσει απ’ τα σαγόνια της λήθης.

Το χέρι κράτησα «της ωραίας

παριζιάνας»

και τις καλλιπλέξουδες κυρίες

να συνεχίσουν την κουβέντα

παρότρυνα.

Μελισσούλες» «δελφινάκια»

και «το γαλάζιο πουλί»

μην κιοτέψουν στης φωτιάς

τα καμώματα

κι απαρνηθούν την καταγωγή τους, ενεθάρρυνα.

Δίπλα μου ξαγρυπνούσαν αδημονώντας,

γυμνόστηθα ειδώλια, κανάτια,

αλαβάστρινα ρυτά,

σφραγιδόλιθοι, τάματα

και σκεύη ιερά

για «την Ποτνία των Θηρών»,

την Θεά των Όφεων.

Εγώ η μνήμη, παππούδες

αιώνες άγρυπνη

στις αγκαλιές των χωμάτων

δεν κιότεψα.

Επώαζα επιστροφές. Και περίμενα .

Ώσπου χέρια βροτών αγαπημένων στο φως με ανέσυραν.

Στριμωγμένη στα κάτεργα

έστω και τραυματισμένη, εξέρχομαι.

Αγναντεύω. Αλίμονο χαμένα

μου όλα.

Πολιτείες, παλάτια, βωμοί

και θρόνοι, εστίες και όνομα.

Τα μέλη μου τεμαχισμένα συγκολλούνται.

Ίσταμαι καρτερικά

επί της αθανάτου Μινώας γαίας

κραυγάζοντας μία -μία

τις ξεχασμένες λέξεις,

έως ότου θρυμματιστεί το τσόφλι

της μυθολογίας

κι αποκαλυφτεί πενταστράπτουσα

η ιστορία των θρύλων, των μύθων και του Μίνωα.

Η δική μας ιστορία.



ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ-ΖΩΙΔΑΚΗ

(δασκάλα, λογοτέχνις)

(*ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ: Τιμητική συμμετοχή, κατά την διοργάνωση των Δελφικών Ποιητικών αγώνων από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, με το ποίημά μου

<<ΗΝΙΟΧΟΣ ΜΝΗΜΗ>>.)





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
14/7/2017

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


ΕλαχιστοποίησηΣχετικά Forums
Δεν υπάρχουν σχετικά forums
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions