ΠΑΤΡΙΣ :: Κρήτη :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Τοπικά Νέα Συνεντεύξεις Στήλες Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Οι αποχαιρετιστήριες γιορτές των μαθητών
Τέτοιες μέρες... τέτοια λόγια!

Του Δημήτρη Χ. Σάββα

Κάποιοι είπαν αυτό το μήνα, τον Ιούνιο, μήνα του αποχαιρετισμού. Πράγματι, έτσι είναι και έτσι τον έχω συνδυάσει και εγώ με τις διάφορες αποχαιρετιστήριες σχολικές γιορτές και ειδικά μΆ εκείνη τη γιορτή της τελευταίας τάξης του δημοτικού, που η συγκίνηση ήταν κυρίαρχη ανάμεσά μας. Ο δάσκαλός μας και διευθυντής του σχολείου, ευχόταν να έχουμε καλή τύχη στη ζωή μας και πάντα επιτυχίες στα νέα μας θρανία, αυτά του γυμνασίου. Τα θυμάμαι όλα αυτά, λες και πέρασε ελάχιστος καιρός, λες και ήταν χθες... και ας έχουν περάσει σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια.

Τέτοιες μέρες λοιπόν... μέρες αποχαιρετισμού, μέρες συγκίνησης! Μέρες που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο. Μου έρχονται ακόμη στο μυαλό οι στίχοι ενός ποιήματος, πριν από είκοσι χρόνια περίπου, τους οποίους είχε γράψει ο καλός φίλος και συνοδοιπόρος, κωστής Λαγουδιανάκης, διδάσκαλος τότε του Εκτου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου.

ΣΆ αυτό το ποίημα ο Κωστής αποχαιρετούσε μΆ έναν μοναδικό τρόπο τους μαθητές του της έκτης τάξης και τους ευχόταν πρόοδο, υγεία και προκοπή. Θυμάμαι τον επίλογο του ποιήματός του: “Πουλιά μου αμέτε στο καλό,

ώρα καλή παιδιά μου”

Ας είναι...

Ηράκλειο πριν από τον πόλεμο. Ενα από τα κορυφαία πνευματικά ιδρύματα της πόλης μας, η Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου, συνήθιζε αυτές τις μέρες να κάνει τις γυμναστικές επιδείξεις των σπουδαστών της. Διευθυντής της ήταν ο Σταύρος Μπουρλώτος και υπεύθυνος καθηγητής του μαθήματος της γυμναστικής ο Φανουριάκης.

Σπουδαστές της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου των ετών 1953-1955.  Σε πρώτο πλάνο φαίνονται από αριστερά οι καθηγητές: Κόκκινος (τεχνικών), Γλύκας (δ/ντής), Ζαμπετάκης (παιδαγωγός), Βουκυκλάρης (φυσικών). (Συλλογή τ. σχ. συμβούλου Γιάννη Γ. Χρηστάκη)
Σπουδαστές της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου των ετών 1953-1955. Σε πρώτο πλάνο φαίνονται από αριστερά οι καθηγητές: Κόκκινος (τεχνικών), Γλύκας (δ/ντής), Ζαμπετάκης (παιδαγωγός), Βουκυκλάρης (φυσικών). (Συλλογή τ. σχ. συμβούλου Γιάννη Γ. Χρηστάκη)


Προτού αναφερθώ στις γυμναστικές επιδείξεις των σπουδαστών, κρίνω αναγκαίο νΆ αναφερθώ σε κάποια ιστορικά στοιχεία του κορυφαίου αυτού ιδρύματος ητς πόλης μας, το οποίο κάποιοι θέλησαν να το εξαφανίσουν από “προσώπου καστρινής γης” αλλάζοντας μέχρι και το όνομα του δρόμου του... Γιατί;

Ας επανέλθω όμως. Η πρώτη Παιδαγωγική Ακαδημία λειτούργησε το 1935. Πιο μπροστά λειτουργούσε ως διδασκαλείο στο σημερινό χώρο του 8ου Δημοτικού Σχολείου, στην περιοχή του Αγίου Ματθαίου. Την ίδια εποχή δώρισε το χώρο, εκεί όπου σήμερα στεγάζονται τα δύο Δημοτικά Σχολεία (53ο και 54ο) για να χτιστεί η νέα Παιδαγωγική Ακαδημία και τα πρότυπα σχολεία της, ο αείμνηστος Γεώργιος Κατεχάκης.

Κατά την περίοδο της Κατοχής η Ακαδημία στεγαζόταν στον πρόναο και στον γυναικωνίτη του Αγίου Μηνά. Βέβαια το κτίριό της κατέλαβαν οι Γερμανοί. Κατά καιρούς έχουμε αναφερθεί στο ρόλο της και την υψηλή αποστολή της, αλλά και στους καθηγητής της. Σήμερα θα αναφερθώ στους διευθυντές της, οι οποίοι ήταν οι:

Σταύρος Μπουρλώτος, Σταμάτης Γλύκας, Εμμανουήλ Ζαμπετάκης, Γιώργος Ξέκαλος, Γιώργος Παπαγεωργίου, Ευθύμιος Στυλιαράς, Ευθύμιος Κασσώλας, Γεώργιος Κρασανάκης, Μιχάλης Κυριακάκης, Αντώνης Κυπριωτάκης, Αντώνης Σοφουλάκης και ο υποδιευθυντής Νικόλαος Πετρουλάκης, που προήχθη διευθυντής στα Ιωάννινα.

Γυμναστικές επιδείξεις λοιπόν, όπως προαναφέραμε, στις οποίες κυριαρχούσε ζωή, κίνηση, δράση, ρυθμός και όλα αυτά μέχρι κοπώσεως. Το Ηράκλειο δεν έβλεπε συχνά και δεν παρακολουθούσε τέτοια πράγματα, για τα οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι άξιο συγχαρητηρίων και ευχαριστιών το προσωπικό της Ακαδημίας και ο υπεράξιος γυμναστής της Φανουριάκης. Είχε αποδείξει ο Φανουριάκης ότι η γυμναστική είναι έργο του σώματος με ρυθμό και αρμονία και πραγματικά οι ασκούμενοι σπουδαστές αυτά που δημιουργούσαν με υπόδειξη του γυμναστή τους ήταν τόσο πρωτότυπα και τόσο ωραία, που δικαιολογημένα όλος ο κόσμος τα χειροκροτούσε διαρκώς. Χαρακτηριστικά τα λόγια ενός απαιτητικού θεατή:

“Τόσο αρμονία, τόση πειθαρχία, τόση καλλιτεχνική θεαματικότητα πρώτη φορά είδαμε σε γυμναστικές επιδείξεις. Και πάλιν επαναλαμβάνω πως φοβούμαι μήπως εζημίωσα την όλην εργασία μέσα στον τόσο θαυμασμό μου. Και πάλιν τονίζω πως ήσαν όλα τέλεια σε βαθμό που να μην αποδίδεται με λόγια η τελειότητά των. Συγχαίρομεν τον διευθυντήν της Ακαδημίας κ. Μπουρλώτον, τον δε κ. Φανουριάκην συγχαίρομεν και ευχαριστούμεν θερμότατα”.

Δεν έλειπαν βέβαια εκείνες τις μέρες του Ιούνη και οι παιδικές παραστάσεις. Μια απΆ αυτές, η εφημερίδα Ανόρθωσις, στην στήλη της με τίτλο: “Η ζωή που περνά”, μας την παρουσιάζει με τρόπο ζωντανό και τόσο όμορφο, γεμάτο παιδική αμέλεια και λεπτότατες κινήσεις.

“Οι γονείς των παιδιών κι όλος ο άλλος κόσμος έφυγε προχθές βράδυ από το θέατρο Πουλακάκη κατενθουσιασμένος από την παιδική παράσταση του 7ου Δημοτικού Σχολείου. Ολες εκείνες οι υπέροχες εικόνες που ξετυλίχθηκαν στη σκηνή με τόση χαριτωμένη αφέλεια και με τέτοια ψυχολογημένη διάθεσι δημιουργήθηκαν από παιδάκια κάτω των 12 και 10 χρονών!

Τα παιδάκια τα καμάρωσε όλος ο κόσμος με έκπληξη. Δεν είχαμε τώρα μπροστά μας το σύνηθες και ανιαρό περίπου περασμένο στυλ στο οποίον μας είχαν συνηθίσει οι παιδικές γιορτές άλλοτε. Απλά στη σκηνή παίχτηκαν δραματάκια με υπόθεση αξιόλογη, με βαθύτερη κεντρική ιδέα, φιλότιμα διδαγμένα, τέλεια ψυχολογημένα στην απόδοση και γενικά ωραία στην όλη τους εμφάνιση. Το όνειρο της “Τιτίνας” πολύ πετυχημένο στην εκλογή του, αποτελεί μια παιδική δραματική εικόνα της ζωής κι αποδόθηκε με πολύ λεπτότητα και δεξιοτεχνία. Τα παιδάκια που χόρεψαν πολύ όμορφα και χαριτωμένα. Οσο για την “Πεντάμορφη” αξίζει ό,τι και να πούμε.

Ολα τα παιδιά κράτησαν το μέρος τους περίφημα και φάνηκαν ανώτερα των προσδοκιών μας, όλα διαβασμένα και φιλότιμα. Πουθενά τρακ ή αδεξιότης. Αισθανόταν εκείνο που δημιουργούσαν και γιΆ αυτό το δημιουργούσαν πραγματικά. Σε ωρισμένες δραματικές σκηνές που απέδωσε η χαριτωμένη Χιονούλα - στην εγκατάλειψη και την ορφάνια της - με την αγγελική της αφέλεια έκανε πολλά μάτια να δακρύσουν. Κι όλα τΆ άλλα καλοβαλμένα - όλα γενικώς - η Αλεξίου - τι όμορφη βαθειά φωνούλα, η Λιναρδάκη, η Ε. Ανδρεαδάκη, η Χατζηγεωργίου, η Περάκη, η Κάτια, ο Τορίνο, η Παπάζογλου, οι δύο Δεληβασίλη, η Σακαλάκη, οι νάνοι, οι κυνηγοί, το πράσινο μπαλέτο, η πραγματική κουκλίτσα, η Λογιάδου κι άλλα πολλά. Είναι άξιοι για κάθε έπαινο και ευχαριστίες ο Διευθυντής και το προσωπικό του σχολείου.

Ιδιαιτέρως συγχαίρομε την κ. Βερυκκοκάκη και τον κ. Πετρίδη για τις ακούραστές τους προσπάθειες και την Δα Χ. Μπιζάκη για την ευγενή της σύμπραξη”.

ΜΆ αυτό τον τρόπο έκλεινε η κάθε σχολική χρονιά τέτοιες μέρες, εκείνη την πραγματική δύσκολη εποχή για δασκάλους, για μαθητές αλλά και για τους ίδιους τους γονείς. Ακολουθούσαν οι καλοκαιρινές διακοπές μέχρι το αντάμωμα του επόμενου Σεπτέμβρη!








Στατιστικά ¶ρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
17/6/2017

Εκτύπωσε ¶ρθρου
Εκτύπωση ¶ρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions