| Περιεχόμενα |
 |
Κρήτη |
|
Ελλάδα/Κόσμος |
|
Αθλητισμός |
|
Πολιτισμός & Διασκέδαση |
|
Επιστήμη & Τεχνολογία |
|
Εκπαίδευση |
|
Οικονομία |
|
Ύπαιθρος |
|
Προεκτάσεις |
|
Πληροφορίες |
|
Υπηρεσίες |
|
Αφιερώματα |
|
Pets Life - Κατοικίδια |
 Ψηφοφορία
|
 |
|
Ανθρώπινα δοξάσματα: Πάρθεν η Kύπρος
Ξεχάστε την Κυπριακή Δημοκρατία, τον Πρόεδρό της, την παράνομη εισβολή και κατοχή κυπριακού εδάφους, το ψευδοκράτος και τον κατοχικό ηγέτη. Τα κωδικά σήματα αλλάζουν ανατρεπομένων των πραγμάτων και απαιτείται προσαρμοστική ρύθμιση στη λειτουργικότητα της σκέψης και του λόγου.
Με το Σχέδιο Ανάν, η Κυπριακή Δημοκρατία καταλύεται, η σημαία της υποστέλλεται, ο εθνικός της ύμνος σιγά, ο Τάσσος Παπαδόπουλος εκπίπτει σε ηγέτη των Ελληνοκυπρίων, τίτλο περιοριστικό και ανύπαρκτο, ο Αττίλας νομιμοποιείται, το ψευδοκράτος αναγνωρίζεται, ο Ντενκτάς αναγορεύεται σε «δημοκρατικά εκλεγμένο» ηγέτη των Τουρκοκυπρίων.
Δημιουργούνται δύο «συνιστώντα» κράτη -ένα ελληνοκυπριακό, ένα τουρκοκυπριακό- και ένα τρίτο, ομοσπονδιακό, ονομαζόμενο «Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία», που είναι σαφώς και με ακρίβεια εκατοστού διχοτομημένη.
Αυτού του μορφώματος «Συμπρόεδροι» γίνονται ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Ραούφ Ντενκτάς. Ο πρώτος μειούμενος, ο δεύτερος εξυψούμενος. Αυτοί από κοινού, ως ισότιμοι πλέον και ισοσθενείς, θα ανακοινώσουν στον ΟΗΕ την ίδρυση του νέου κράτους και, για τριάντα μήνες, θα ενεργούν «εκ συμφώνου». Αν είναι δυνατόν!
Η αναλογία του πληθυσμού των δύο κρατών είναι 82% και 18%. Η «Θελεμιώδης Συμφωνία» όμως, ορίζει ότι η μεταξύ τους σχέση «δεν είναι σχέση πλειονότητας και μειονότητας, αλλά σχέση πολιτικής ισότητας». Τα πολυάριθμα όργανα του ομοσπονδιακού κράτους (πλην δύο) απαρτίζονται από ίσο αριθμό αντιπροσώπων κάθε συνιστώντος κράτους (50-50) και επί πλέον από μη Κυπρίους.
Σημειώνω ότι επί τουρκοκρατίας στην Κρήτη, μετείχαν στη Γενική Συνέλευση, δηλαδή τη Βουλή, 49 Έλληνες και 31 Τούρκοι.
Στο ομόσπονδο κυπριακό κράτος, μία ψήφος Τουρκοκυπρίου ισοδυναμεί με οκτώ ψήφους Ελληνοκυπρίων, ενώ σε κάθε περίπτωση, για οποιαδήποτε απόφαση απαιτείται η σύμφωνη γνώμη και της τουρκικής πλευράς (veto επί όλων των θεμάτων).
Σημαίνει ότι καμία σοβαρή απόφαση δεν είναι δυνατόν να ληφθεί. Η υπόθεση τότε παραπέμπεται στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε αυτό μετέχουν τρεις Ελληνοκύπριοι, τρεις Τουρκοκύπριοι και τρεις μη Κύπριοι. Δεδομένης της ισοψηφίας Ελλήνων και Τούρκων, η απόφαση θα λαμβάνεται από τους τρεις μη Κυπρίους. Καθαρό προτεκτοράτο.
Οι Ελληνοκύπριοι γίνονται φόρου υποτελείς και υπηρέτες των Τουρκοκυπρίων, υποχρεούμενοι επί πλέον να νοθεύσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα και να μεταλλάξουν την Ιστορία τους.
Η Κυπριακή Δημοκρατία εξασφάλισε την επικείμενη είσοδό της στην Ε.Ε., αφού εξεπλήρωνε όλους του όρους. Τώρα υποχρεώνεται να συρρικνωθεί σε ένα κάποιο «συνιστών» κράτος, να σύρει μαζί της και ένα κάποιο νεοδημιούργητο «συνιστών» κράτος (το υπανάπτυκτο ψευδοκράτος) και να επιβαρυνθεί την οικονομική του ανάπτυξη, ώστε και αυτό να εξυψωθεί στο επίπεδο μέλους της Ε.Ε. Υποχρεώσεις που καλείται να αναδεχτεί προφανώς για λόγους οφειλόμενης προς τον Αττίλα ευγνωμοσύνης.
Υπολογίζεται ότι το τέλος σε φόρους που θα καταβάλλουν οι Ελληνοκύπριοι στο (πρώην) ψευδοκράτος ανέρχεται στο ύψος των 50 εκατομ. λιρών ετησίως.
Το 1881, κατά τη διάρκεια δηλαδή της τουρκοκρατίας στην Κρήτη, ο Γενικός Διοικητής του νησιού ζήτησε από τη Γενική Συνέλευση να νομοθετήσει διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία. Οι Κρήτες αρνούντο. Στην επιταθείσα αξίωσή του, με το επιχείρημα ότι και στα τουρκικά σχολεία διδάσκεται η ελληνική, απάντησε ο πληρεξούσιος της πόλης μας Αντώνιος Μιχελιδάκης: «Εσείς έχετε ανάγκη από την ελληνική γλώσσα, εμείς δεν έχομε καμιά ανάγκη από την τουρκική». Υπό τα όπλα των Τούρκων, οι Κρήτες όρθωναν το πνευματικό τους ανάστημα. Οι κατακτητές υποτάσσονταν σε εκούσια μάθηση της ελληνικής, αδυνατώντας να επιβάλουν τη δική τους γλώσσα στους υποδούλους.
Ο Αττίλας όμως, επεκτείνοντας διά του Σχεδίου Ανάν την κυριαρχία του και στο υπόλοιπο της Κύπρου (εξαιρουμένων των αγγλικών βάσεων) και ασκώντας στυγνότερη τυραννία, επιβάλλει συνταγματικά σε όλους τους Ελληνοκύπριους μαθητές να διδάσκονται την τουρκική, την οποία και καθιστά, μαζί με την ελληνική, επίσημη για την «Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία».
Ειδική «Επιτροπή Συμφιλίωσης» αναλαμβάνει την εφαρμογή τής συνταγματικής επιταγής. Η αυτή Επιτροπή (απαρτιζόμενη από ίσο αριθμό μελών από κάθε συνιστών κράτος και ένα τουλάχιστον μη Κύπριο), εκτός πολλών άλλων «συμφιλιωτικών», θα δίνει κατευθυντήριες γραμμές για τη συγγραφή σχολικών βιβλίων Ιστορίας, τα οποία θα προάγουν «την αμοιβαία κατανόηση των διαφορετικών παραμέτρων του παρελθόντος».
Τι λογής Ιστορία θα διδάσκονται πλέον τα παιδιά των Ελληνοκυπρίων, μπορούμε να συναγάγομε από τα «προοδευτικά» διδακτικά εγχειρίδια της μητροπολιτικής Ελλάδος. Ο νέος Έλληνας πρέπει να νιώσει ντροπή για την πνευματική παράδοση του τόπου, απέχθεια για τους απώτερους και τους εγγύτερους προγόνους του, αποστροφή για τους εθνικούς ήρωες και τους αγώνες των. Για παράδειγμα, το εγχειρίδιο Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου (έκδοση 2002) διαβάλλει τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) σαν «έναν κοινωνικά υπερσυντηρητικό εθνικισμό». Ό,τι πιο κατάπτυστο δηλαδή για τους απαγχονισθέντες από τους Άγγλους αποικιοκράτες Καραολή και Δημητρίου, για τον Αυξεντίου και τον Παλληκαρίδη και τόσα άλλα νέα παιδιά που ρίχτηκαν στη μάχη για λευτεριά ή θάνατο.
Στόχος ο διασυρμός των ηρώων και η παρευδοκίμηση των εθνικών επετείων. Και οι πρόσφατες εκλογές, παρά τις έντονες αντιδράσεις των Δωδεκανησίων, ορίστηκαν για τις 7 Μαρτίου, κατά την επέτειο ημέρα της ενώσεώς τους με την Ελλάδα. Ο εορτασμός πνίγηκε στο πέλαγος των ψηφοδελτίων. Μπροστά από την επέτειο της μεγάλης Επαναστάσεως, αύριο 25 Μαρτίου, μπαίνει η φιέστα της ολυμπιακής φλόγας. Θυμηθείτε και πόσες άλλες επέτειοι συσκιάστηκαν προγραμματικά. Μελετάται άλλωστε η κατάργηση των εορτασμών στις μεγάλες επετείους. Να ελπίσομε σε κάποιο σεβασμό τής Ιστορίας μας από τη νέα κυβέρνηση;
Ως προς τα περιουσιακά προβλήματα των Ελληνοκυπρίων, δυο λόγια μόνο για όσους θα δικαιούνται αποζημιώσεως. Πρέπει να προσφύγουν στο επταμελές «Συμβούλιο Περιουσίας» (με δύο μέλη από κάθε «συνιστών» κράτος και τρεις μη Κυπρίους). Η τυχόν αποζημίωση δεν θα καταβάλλεται από τους Τούρκους καταπατητές, αλλά από το «Ταμείο Αποζημιώσεων», τα κεφάλαια του οποίου θα προέρχονται κυρίως από τη φορολογία Ελληνοκυπρίων. Οι ίδιοι δηλαδή θα πληρώνουν για τον εαυτό τους όσα τους οφείλει η Τουρκία. Η αποζημίωση δεν θα καταβάλλεται σε μετρητά, αλλά σε ομόλογα, η έκδοση των οποίων μπορεί να βραδύνει μέχρι και δέκα έτη, ενώ εκδιδόμενα θα είναι διαρκείας δέκα ή δεκαπέντε ετών.
Είναι γνωστό ότι η Τιτίνα Λοϊζίδου είχε προσφύγει στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, που της επιδίκασε 1,1 εκ. δολάρια, τα οποία υποχρεώθηκε η Τουρκία να καταβάλει τον παρελθόντα Δεκέμβριο. Ύστερα από αυτό το δεδικασμένο, μέγα πλήθος Ελληνοκυπρίων έχουν προσφύγει στο αυτό Δικαστήριο. Το Σχέδιο Ανάν όμως αποκλείει στο εξής την πρόσβαση, ενώ καλεί την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και τα συνιστώντα κράτη να ζητήσουν από το Δικαστήριο απόρριψη οποιασδήποτε προσφυγής εκκρεμεί εναντίον της Τουρκίας. Ωμή, απροκάλυπτη και εκ προοιμίου στέρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων προς όφελος του εισβολέα και καταπατητή.
Αυτά είναι μια σχηματική παρουσίαση ελαχίστων μόνον από όσα επικρέμανται πάνω από τον κυπριακό Ελληνισμό. Αυτή είναι η «λύση» του κυπριακού, στο «κατώφλι» της οποίας κομπάζει και τώρα ο κ. Γ. Παπανδρέου ότι έχει οδηγήσει η «περήφανη» εξωτερική του πολιτική.
Η Τουρκία, για να πετύχει ακόμη βαρύτερη δουλεία, παίζει τον δύσκολο Ντενκτάς και τον διαλλακτικό Ερντογάν. Το βέλτιστο θα ήταν, όπως και στην προηγούμενη τροπή τής υποθέσεως, να μείνει ανενεργό το Σχέδιο και να εισέλθει οριστικά στην Ε.Ε. το μόνο νόμιμο και αναγνωρισμένο κράτος, αυτό που πέτυχε την υπογραφή τής εισόδου του, η μία και ενιαία Κυπριακή Δημοκρατία με τον νόμιμο Πρόεδρό της. Από κει και πέρα, η διαπραγματευτική του ισχύς αποκτά άλλα εχέγγυα.
Ο κ. Γ. Παπανδρέου όμως, πάλεψε για αποτροπή τού ενδεχομένου. Δεν έλειψε μάλιστα να μεγαλαυχήσει από του βήματος της Βουλής ότι στις 13 Φεβρουαρίου στη Νέα Υόρκη, «δεσμευτήκαμε για να πεισθεί ο Ντενκτάς και η Τουρκία να καθίσουν και πάλι στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης» (Κυριακή, 21-3-04).
Με ποιο όφελος; Ποιες τροποποιήσεις περιμένει από τον Ντενκτάς και την Τουρκία; Ποιες από τον Κόφι Ανάν; Γιατί του εξεχώρησε εν λευκώ το δικαίωμα της αμετακλήτου αποφάνσεως επί θεμάτων διαφωνίας με την Τουρκία; Με ποιο δικαίωμα έσπευσε να δεσμεύσει τη χώρα, ενώ ήδη είχαν προκηρυχθεί πρόωρες εκλογές εξαιτίας του κυπριακού και με όλως αμφίβολη την προς αυτόν λαϊκή εμπιστοσύνη;
Η έξαλλη αφροσύνη της χούντας έφερε τον Αττίλα στην Κύπρο και η ... νηφάλια σωφροσύνη της «Δημοκρατίας» πασχίζει να τον νομιμοποιήσει, και μάλιστα αδαπάνως για τη «φίλη» Τουρκία. Ή μήπως ο κ. Γ. Παπανδρέου ήλπιζε σε άρση του όρου που την απαλλάσσει αποζημιώσεων;
Ωστόσο, το κυβερνών κόμμα δήλωνε συναίνεση στην εξωτερική πολιτική της απελθούσης κυβερνήσεως και ότι δεν θα αποστεί από αυτήν. Σήμερα, που φέρει την ευθύνη, φυλάσσει την αυτή γνώμη;
Η κυβέρνηση Σημίτη ξεκίνησε και τέλειωσε τη θητεία της με εκχωρήσεις κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Ξεκίνησε με τα Ίμια (όχι στρατεύματα, όχι πλοία, όχι σημαίες), προχώρησε σε άλλα και τέλειωσε με την αυτοδέσμευση, στο παρά πέντε, υπέρ της Τουρκίας.
Η κυβέρνηση Καραμανλή την αυτή οδό θα συνεχίσει πορευομένη; Με το Σχέδιο Ανάν θα ξεκινήσει τη δική της θητεία;
Ελπίζομε να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, να διαρρήξει τα προκατασκευασθέντα δεσμά και, υπηρετώντας την Πατρίδα, να απορρίψει το ταπεινωτικό Σχέδιο.
Αν, μαζί με την πολιτική ηγεσία της Λευκωσίας, διαπράξει το ανοσιούργημα της συναποδοχής, όλο το βάρος θα πέσει στους ώμους τού δυναστευόμενου κυπριακού λαού. Θα κληθεί με δημοψήφισμα να εκφράσει την δεινώς βιαζόμενη βούλησή του. Η διαχεόμενη κινδυνολογία είναι αβάσταχτη.
Και εδώ άλλωστε, οι κ.κ. Σημίτης και Παπανδρέου είχαν αναλύσει «τους κινδύνους από μια ενδεχόμενη απόρριψη του Σχεδίου», το οποίο συνιστά μια «ιστορική ευκαιρία». Έτσι, απέσπασαν ομόφωνο «ναι» του υπουργικού συμβουλίου (βλ. Ελευθεροτυπία, 14-11-02 και τον άλλο Τύπο των ημερών).
Οι ίδιες μέθοδοι, με επί πλέον πιέσεις, εκβιασμούς και εξαγορά συνειδήσεων, τερατουργούνται για απόσπαση του «ναι» και από τον κυπριακό λαό (περί αυτών και ευρύτερα περί του Σχεδίου, βλ. τις ιστοσελίδες: noitikiantistasis.com, antibaro.gr, isxys.org).
Παρόλο τον καταιγισμό, σώζεται ελπίδα ο κυπριακός λαός να μην υποκύψει, στο ποσοστό τουλάχιστον που επείσθη το υπεύθυνο υπουργικό συμβούλιο.
Δεν αποκλείεται μάλιστα, το καζάνι που βράζει τόσον καιρό να εκραγεί επί τέλους και μέσα από τις κάλπες να ξεπηδήσει ένα βροντερόφωνο ΟΧΙ.
|
|
|
Αναζήτηση Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr
Σχετικά Forums
|
Εκτύπωση
E-mail
Προσθήκη στ' Αγαπημένα