ΠΑΤΡΙΣ :: Ελλάδα/Κόσμος :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Εθνικά Νέα Στην Ευρώπη Στον Κόσμο Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Πέντε αποχρώσεις του γκρι...

Του Γιάννη Μοσχονά*

Λιγότερη ανανδρία θα περίμενα από τα πέντε κόμματα της αντιπολίτευσης, αξιολογώντας την στάση τους απέναντι στα πρώτα βήματα της νέας κυβέρνησης, αλλά κυρίως στην προσπάθεια της να διαπραγματευθεί μια νέα συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας.

Χωρίς να παραβλέπω τον θεσμικό ρόλο της αντιπολίτευσης που οφείλει να ασκεί κριτική απέναντι στην εξουσία, θέλω να υπενθυμίσω πως η κριτική δεν έχει κατ’ ανάγκη πάντα αρνητικό περιεχόμενο! Να μην ξεχνάμε επίσης πως τα κόμματα, σύμφωνα με το δημοκρατικό μας πολίτευμα, εκφράζουν και ενσαρκώνουν τη βούληση του ελληνικού λαού, την οποία οφείλουν να σέβονται και να αφουγκράζονται!

Η μετεκλογική συμπεριφορά όμως των πέντε κομμάτων που βρίσκονται στην αντιπολίτευση, δείχνει πως μάλλον δεν έχουν λάβει ακόμα το μήνυμα που ηχηρά έστειλε πρόσφατα ο λαός μας, διαμορφώνοντας εύγλωττα το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και αυτά ακόμα τα μηνύματα συμπαράστασης και αποδοχής για τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης, που εκπέμπονται από τις πλατείες όλης της χώρας αλλά και από τις λιγοστές δημοσκοπήσεις που με επιμέλεια αποφεύγονται (γιατί άραγε;) αυτό το διάστημα!

Καθένα βέβαια από τα παραπάνω πέντε κόμματα έχει τους δικούς του μικροκομματικούς λόγους να επιλέγει και από μια απόχρωση του γκρι της αρεσκείας του, προκειμένου να προσδιορίσει την θέση αλλά και τον ρόλο του, μέσα στο νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται στη χώρα μας.

Είναι γιατί στην υπερβολή που χαρακτήριζε πάντα την ελληνική πολιτική πραγματικότητα, όπου το μαύρο-άσπρο κυριαρχούσε στην αντίληψη της στείρας αντιπαράθεσης των πολιτικών αντιπάλων, το γκρίζο ήταν το χρώμα που συνέθετε, περιέγραφε αλλά κυρίως χαρακτήριζε τον πολιτικό μας πολιτισμό!

Η απόχρωση του γκρι όμως καλά κρατεί μέχρι και σήμερα που τα πολιτικά μας κόμματα αδυνατώντας να παρουσιάσουν ιδέες, έργο, λόγο, αλλά κυρίως όραμα και σχέδιο για το μέλλον, έχουν την ψευδαίσθηση πως ενισχύουν τη θέση και τη δυναμική τους στον πολιτικό στίβο, μειώνοντας με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, την παρουσία και τη δράση του πολιτικού τους αντιπάλου!

Μόνο γκρι μπορεί να χαρακτηριστεί η συμπεριφορά ενός πρώην πρωθυπουργού, όταν κατά τη διάρκεια των δύσκολων στιγμών των σκληρών διαπραγματεύσεων της Ελλάδας για τις εθνικές μας προτεραιότητες, εκείνος συγκαλεί εκτάκτως τους ομοϊδεάτες του πολιτικούς αρχηγούς «αδελφών» κομμάτων, προκειμένου να συγκροτήσουν ένα κοινό μέτωπο ενάντια στη νέα κυβέρνηση. Στην «γκρίζα ζώνη» του φτωχού πολιτικού τους εγκεφάλου η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση αποτελεί κίνδυνο για τη χώρα μας, τον οποίο θα πρέπει να αποτρέψουν με τη βοήθεια των Ευρωπαίων «συμμάχων» τους!

Σε ανάλογες αποχρώσεις βλέπουμε να ανταποκρίνονται στο κάλεσμα και οι πάλαι ποτέ πρώην «σωτήρες» μας , επιλέγοντας για την αντιπολιτευτική τους τακτική το επιθετικό γκρι του θράσους της αλαζονείας και του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, επιμένοντας να αυτό-προσδιορίζονται ως οι καταλληλότεροι για να κάνουν «τη δουλειά»!

Στην απόχρωση του γκρι εγκλωβίζονται και οι διάφορες «Κασσάνδρες», εκπρόσωποι παλαιών και νέων κομμάτων της αντιπολίτευσης, που ξημεροβραδιάζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα, σκορπώντας τον όλεθρο και την καταστροφή, την οποία μάλλον δείχνουν να αναμένουν με λαχτάρα και ανυπομονησία! Από αριστεροί μέχρι ακροδεξιοί «παπαγάλοι της συμφοράς» εκμηδενίζουν κάθε υποψία ελπίδας που έχει απομείνει στα έντρομα μάτια «ευάλωτων» τηλεθεατών!

Την πιο άθλια όμως απόχρωση εκείνου του ξεφτισμένου, ξεθωριασμένου γκρίζου της μιζέριας και της ηττοπάθειας, τη συνάντησα στα πέντε κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν τα παρατήρησα να μένουν απαθή, να μην αντιδρούν και να μην ενοχλούνται αλλά ούτε και να προσβάλλονται από τις πρωτοφανείς, προκλητικές, απαράδεκτες και προσβλητικές δηλώσεις για την Ελλάδα τους Έλληνες πολίτες, τους θεσμούς και τη δημοκρατία μας, από τον ισχυρό, σκληρό, αλλά απρεπή άνδρα του Βερολίνου.

Μια άμεση δήλωση διαμαρτυρίας, επιδοκιμασίας και καταγγελίας, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και εκδήλωση αντιπολιτευτικής αδυναμίας και χαλάρωσης, αλλά αντίθετα, ανάδειξη υγειών πολιτικών αντανακλαστικών!

Φαίνεται όμως πως έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας ως χώρα για να αναθεωρήσουμε απόψεις, συνήθειες, αντιλήψεις και συμπεριφορές του παρελθόντος, που επιβάλλουν το γκρίζο και υποκρύπτουν το χρώμα στην πολιτική μας ζωή!

Διανύουμε σίγουρα μια πολύ δύσκολη περίοδο για την χώρα μας, αλλά για πρώτη ίσως φορά εδώ και χρόνια, έχουμε έναν ισχυρό σύμμαχο στον αγώνα μας, την ελπίδα και στην ελπίδα δεν ταιριάζει το γκρίζο..!

*Ο Γιάννης Μοσχονάς είναι εκπαιδευτικός

info@toarthro.gr






Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
21/2/2015

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions