ΠΑΤΡΙΣ :: Ελλάδα/Κόσμος :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Εθνικά Νέα Στην Ευρώπη Στον Κόσμο Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Pets Life - Κατοικίδια
Ψηφοφορία
Ποια είναι η δημοφιλέστερη περιφερειακή ομάδα της χώρας ;
ΟΦΗ
Λάρισα
Ξάνθη
Γιάννινα
Παναχαϊκή
Ολυμπιακός Β.
Παναιτωλικός

Δουλειά – δουλεία!

Toυ Χρήστου Καραγιάννη*

Πριν 2800 - και βάλε - χρόνια έλεγε ο Ησίοδος : “έργον ουδέν όνειδος, αεργίη δε τ’όνειδος”!

Ο λαός μας χωρίς να έχει διαβάσει Ησίοδο αποφάνθηκε “Στου τεμπέλη τ’ αργαστήρι, στήνει ο διάολος τσαντήρι”!

Στη λίστα με τ’ανθρώπινα δικαιώματα, στις πρώτες θέσεις φιγουράρει το δικαιώμα της εργασίας.

Η εργασία λοιπόν στην ανώτερη μορφή της, είναι που εξυψώνει τον άνθρωπο στο επίπεδο του θείου και πιστοποιεί τη συγγένεια του με το Θεό.

Αν απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού είναι ο κόσμος - ως δημιούργημα του - και αν ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικονα και ομοίωση του Θεού, είναι γιατί έχει τη δυνατότητα να εργάζεται και με την εργασία του να δημιουργεί.

‘’Ο άνθρωπος πρέπει ν’ αποτυπώνεται με τη βαριά πάνω στο καύκαλο του κόσμου’’ λέει ο μεγάλος Σοβιετικός ποιητής Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι. Αυτό, μόνο με την εργασία του μπορεί να το πετύχει. Αυτή η αποτύπωση είναι και η μοναδική και η ουσιαστική θα’ λεγα αθανασία που μπορεί να καταχτήσει ο θνητός και πεπερασμένος άνθρωπος. Ν’αφήσει μέσα στα προϊόντα της εργασίας του, τα δημιουργήματα του, αν οχι όλη, οπωσδήποτε όμως κάτι από την ψυχή του, την αισθητική του, την πνευματικότητα του. Θα μου πείτε ομως πόσοι βλέπουν την εργασία με τέτοια ματιά;

Μέσα στην κόλαση του καπιταλισμού η εργασία-ποίηση η εργασία-δημιουργία η εργασία –απελευθέρωση ψυχής, έγινε δουλειά, εγινε δουλεία, έγινε κάματος!

Ο ποιητής έγινε δούλος, κολίγας, εργάτης, μεροκαματιαρης, που του άφησαν την εργασία του ως μοναδική δυνατότητα ν’αναθρέψει τα παιδιά του και να κερδίσει μια ερμοεπιβίωση.

Έτσι διαμόρφωσε την πεποίθηση πως χρωστά χάρη στον εργοδότη του, πως πρέπει να ευγνωμονεί το αφεντικό του και όσους τον εκμεταλλεύονται (δικό τους το σιτάρι, δικό του το άχυρο!) ανέχεται περικοπές μεροκάματου - θυμάστε αλήθεια το 13ο μισθό τέτοιες μέρες; - και υιοθετεί κάθε είδους χατζηαβατισμό για να μη χάσει τη δουλειά του!

Το επισημαίνουμε άλλη μια φορά: Η εργασία είναι ο μόνος σίγουρος, ο μόνος έντιμος, ο μόνος αξιοπρεπής, ο μόνος ηθικός τρόπος να ζεί κανείς!

Αφαιρώντας από κάποιον το δικαίωμα της εργασίας, τον ωθείς σ’εναν άτιμο επικίνδυνο, αναξιοπρεπή, ανέντιμο, ανήθικο τρόπο ζωής!

Προφανώς η κατοχύρωση του δικαιώματος της εργασίας - το ξαναλέμε: Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ιερό και αναφαίρετο! - και η προστασία απ’την ανεργία, είναι η πλέον αδιάψευστη απόδειξη της γνησιότητας και της ποιότητας της δημοκρατίας!

Όταν λοιπόν η ανεργία χτυπά ποσοστά κοντά στο 30 % και όχι μόνο δεν παραιτείται κανείς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτής της ανόδου, αλλά αυτοπροβάλλεται ως σωτήρας και επίδοξος λυτρωτής από τη σκλαβιά που ο ίδιος επέφερε, μπορεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της αναλγησίας, της ιδιοτέλειας και της φαυλότητας που χαρακτηρίζει τις σημερινές πολιτικές ηγεσίες.

Μετά τον κατακλυσμό-του Νώε! - πτώματα τυμπανιαία και οδωδότα είχαν καλύψει το παν προς μεγίστη τέρψη των γυπών, κοράκων και άλλων αποκρουστικών πτωματοφάγων πλασμάτων.

Μετά το σύγχρονο καταποντισμό σοβαρών και αξιοπρεπών επιχειρήσεων (αλήθεια έχετε μετρήσει πόσα ’’ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ’’στολίζουν τις βιτρίνες πρώην ολοζώντανων μαγαζιών σ’εναν –οποιοδήποτε!-κεντρικό δρόμο της πόλης μας;) μόνο τα γραφεία κηδειών ευδοκιμούν και τα ενεχυροδανειστήρια που ξεφυτρώνουν σε κάαθε γειτονιά και που με θρασύτατες ανορθόγραφες ταμπέλες αυτοδιαφημίζονται προκλητικά και κυνικά:

“Αγοράζω τα χρυσά δόντια σας” (μας ξεδοντιάσανε καλά-καλά!) και τα κοσμήματά σας με απόλυτη… εχεμύθεια!

Μαυραγορίτες και κοράκια! Οι μόνοι “επαγγελματίες” που ευημερούν στη χώρα μου! Α ψέματα είναι και οι τραπεζίτες που ετοιμάζονται να πλειοδοτήσουν για να πάρουν τα σπίτια των πρώην νυκοκοιραίων, νυν απελπισμένων και μελλόντων αστέγων για ένα κομμάτι – μικρό και ξερό-ψωμί!

Ας πέσει βαρύ το ανάθεμα του λαού στα κεφάλια τους.

* Ο Χ.Καραγιάννης είναι φιλόλογος





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
8/1/2014

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions