ΠΑΤΡΙΣ :: Ελλάδα/Κόσμος :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Εθνικά Νέα Στην Ευρώπη Στον Κόσμο Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Το πολιτικό θέατρο του παραλόγου

Του Γιάννη Μοσχονά

Παρακολουθώντας με ιδιαίτερη προσοχή και καλοπροαίρετα τα τεκταινόμενα στην πολιτική σκηνή της ταλαίπωρης χώρας στην οποία ζω, εστιάζοντας ιδιαίτερα στο πρόσφατο χρονικό διάστημα, έχω την αίσθηση ότι είμαι θεατής σε μια παράσταση εντυπώσεων και τακτικής που δείχνει να μην έχει τέλος!

Νομίζω πως αυτό που συμβαίνει μοιάζει περισσότερο με ένα θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους-μαριονέτες που υποδύονται τους πολιτικούς άνδρες και συναγωνίζονται μέσα από τους φαιδρούς ταπεινούς ρόλους που τους έχουν μοιράσει, ποιος θα εκποιήσει καλύτερα ό,τι έχει απομείνει από την λεηλασία που έχει υποστεί η χώρα μας.

Πρόκειται για μια στημένη παράσταση της οποίας όλοι εμείς οι πολίτες καλούμαστε να υποδυθούμε τους κομπάρσους και τους θεατές.

Προς το παρόν τουλάχιστον η παράσταση περιέχει στοιχεία αρχαίας κωμωδίας, που αποδίδονται με σύγχρονο τρόπο.

Ο πρωτοεμφανιζόμενος με μέτριο υποκριτικό ταλέντο σε ρόλο πρωθυπουργού και ο πάλαι ποτέ συγκάτοικος του «Λεφτά υπάρχουν» στο Χάρβαρντ, έχει μεν αποστηθίσει καλά τα λόγια του ρόλου του, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί να πείσει ακόμα και τον σκηνοθέτη της παράστασης ότι πιστεύει αυτά που λέει.

Σε κάθε δημόσια παρέμβαση του έχω την αίσθηση ότι δεν απευθύνεται στους κατοίκους της χώρας της οποίας υποδύεται τον πρωθυπουργό, αλλά σε κάποια άλλη μαγική χώρα που οι πολίτες της δεν αισθάνονται την πείνα, την δυστυχία και την απογοήτευση.

Ο ταλαντούχος σε φλυαρία «από μηχανής Θεός» στο ρόλο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης σωτηρίας και εκφραστής του πέντε τοις εκατό της Ελληνικής κοινωνίας, με πρωτογενές πλεόνασμα ματαιοδοξίας, εξακολουθεί να υποδύεται τον ρυθμιστή της πολιτικής σταθερότητας και της εξόδου της χώρας από την κρίση.

Το μόνο πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζει είναι ότι δεν μπορεί πλέον να πείσει ούτε και αυτό το πέντε τοις εκατό που σφετερίζεται!

Ομολογώ ότι ο ρόλος του υπουργού των οικονομικών δεν υπήρξε ποτέ στη χώρα μας ιδιαίτερα δημοφιλής ρόλος! Ο τωρινός όμως υπουργός δείχνει μια πρωτοφανή οικειότητα και αποδοχή του ρόλου του «τσάρου της οικονομίας» και μάλιστα δείχνει να το απολαμβάνει. Η διαπραγμάτευση γι’ αυτόν είναι μια τυπική διαδικασία που διεκπεραιώνεται με καθαρά τεχνικούς όρους και έχει δίκιο, αφού οι διάλογοι των εμπλεκομένων είναι προκαθορισμένοι στο σενάριο. Εξάλλου, ο τεχνοκρατικός μανδύας ως απαραίτητο κοστούμι-αξεσουάρ της δύσκολης αποστολής του, δίνει την δυνατότητα στον ίδιο και στο επιτελείο του, από τη μια να σχεδιάζουν απίστευτα φορολογικά σενάρια και από την άλλη να σοκάρουν τους Έλληνες, και με την γλώσσα των αριθμών να τους παρουσιάζουν ως τους ελάχιστα φορολογούμενους ευρωπαίους πολίτες!

Οφείλουμε εδώ να αναγνωρίσουμε, ως τον πλέον ταλαντούχο πρωτοεμφανιζόμενο σε θέση εξουσίας υπουργό της Υγείας, προτεινόμενο μάλιστα για πολλά Όσκαρ!

Ο «Βασιλάκης Καΐλας» της τρόικας έχει κατορθώσει να διώξει από τα νοσοκομεία της χώρας τους ασθενείς αλλά και τους γιατρούς. Οραματίζεται δε μια προηγμένη κοινωνία χωρίς αρρώστους και χωρίς ανάγκες. Από το θεατρικό σανίδι δείχνει να έχει προτίμηση στις τηλεοπτικές παραγωγές, στα παράθυρα των οποίων είναι μόνιμος κάτοικος. Θα πρέπει όμως να ξέρει ο κύριος υπουργός, πως τα φθηνά επικοινωνιακά του «γενόσιμα» δεν επουλώνουν τις πληγές της πανάκριβης υγείας μας!

Τον τελευταίο ρόλο, τον οποίο αναγνωρίζω και σαν τον πλέον θλιβερό στο πολιτικό θέατρο του παραλόγου που όλοι βιώνουμε, τον απένειμαν οι παραγωγοί της παράστασης στον υπουργό της Εθνικής μας Παιδείας!

Δεν μπορώ να ξέρω αν και κατά πόσο ο ίδιος μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος για τον ρόλο του, ή απλά υποδύεται τον υπερήφανο!

Πόσο επιτυχημένος όμως μπορεί να αισθάνεται ένα υπουργός της Παιδείας, ως ο εμπνευστής και δημιουργός των σχολείων των «τριών ημερών»; (Τις υπόλοιπες δυο ημέρες οι μαθητές παραμένουν στα σπίτια τους, αφού ο κύριος υπουργός φρόντισε να «θυσιάσει στο βωμό της τρόικας» τους 2000 και πλέον εκπαιδευτικούς που θα δίδασκαν στα παιδιά τις υπόλοιπες δυο ημέρες της εβδομάδας).

Πόσο άξιος μπορεί να αισθάνεται ένας υπουργός της Παιδείας για την εξαθλίωση των εκπαιδευτικών, των οποίων τα συμφέροντα υποτίθεται ότι υπερασπίζεται;

Πόσο ικανός μπορεί να αισθάνεται ένας υπουργός της Παιδείας, όταν δεν είναι σε θέση να δώσει λύσεις στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στα δύο μεγαλύτερα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, που παραμένουν ερμητικά κλειστά από την αρχή του ακαδημαϊκού έτους;

Αν πραγματικά πιστεύει ότι ο ρόλος ενός υπουργού της Παιδείας εξαντλείται στο να επιβάλλει με ζήλο την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, να το κάνει, αφού όμως πρώτα αξιολογήσει πόσο θετική μπορεί να είναι και η δική του παρουσία σε έναν ευαίσθητο χώρο, όπως αυτός της Παιδείας, τον οποίο ο ίδιος δείχνει να αισθάνεται εχθρικό.

Πολύ φοβάμαι πως αν συνεχίσει να δίνει παραστάσεις ο παραπάνω αποτυχημένος «πολιτικός θίασος», η κωμωδία πολύ σύντομα θα μετατραπεί σε τραγωδία και μάλιστα όχι αρχαία!

Αν θέλουν πραγματικά, ακόμα και τώρα, οι παραπάνω πρωταγωνιστές της «κωμωδίας» να προσφέρουν υπηρεσίες στην Ελληνική κοινωνία και τον τόπο, μπορούν να το πράξουν. Αυτό μπορεί να γίνει με έναν και μόνο τρόπο: Να «ρίξουν αυλαία» και να πάνε όλοι σπίτια τους!

Εκείνοι όμως δυστυχώς δείχνουν να έχουν πάρει στα σοβαρά τους ρόλους τους και πολύ φοβάμαι ότι θα συνεχίσουν αμετανόητοι το θέατρο.

Εμείς οι υπόλοιποι, θα συνεχίσουμε άραγε να αποδεχόμαστε τον ρόλο του κομπάρσου ή του θεατή;

Υ.Γ. Χωρίς κομπάρσους και θεατές δεν πραγματοποιείται παράσταση!





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
11/12/2013

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions