| Περιεχόμενα |
 |
Κρήτη |
|
Ελλάδα/Κόσμος |
|
Αθλητισμός |
|
Πολιτισμός & Διασκέδαση |
|
Επιστήμη & Τεχνολογία |
|
Εκπαίδευση |
|
Οικονομία |
|
Ύπαιθρος |
|
Προεκτάσεις |
|
Πληροφορίες |
|
Υπηρεσίες |
|
Αφιερώματα |
|
Pets Life - Κατοικίδια |
 Ψηφοφορία
|
 |
|
Το Δηνάριον της χήρας
Τέτοιες μέρες τέτοια λόγια!
Του Δημήτρη Χ. Σάββα
Τον Μαυρογιαλούρο της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας που σίγουρα φαίνεται να είχε περισσότερο φιλότιμο από τους βουλευτές μας, μας θύμισε σ’ένα από τα τελευταία του άρθρα ο καλός φίλος και γνωστός... δημοσιογράφος Αλέκος Ανδρικάκης.
Επίκαιρο και παραδειγματικό το περιεχόμενο του άρθρου του. Με μία μεγάλη αναφορά στα λόγια του πρώτου κυβερνήτη του ελληνικού κράτους.
“... εφ’όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν”...
Κι ακόμη ηπροτροπή του προς τους συνεργάτες του: “... Ελπίζω ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουθν γνωρίσει μεθ’ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτε πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της”....
Καημένε Καποδίστρια... κούνια που μας κούναγε όλους μας. Τυχαία φέραμε την Τρόικα και τους επιτηρητές στη χώρα μας;
Φανταστείτε σήμερα να ήταν πρωθυπουργός, θα αφριζε από το κακό του και ειδικότερα αν έβλεπε τα “πόθεν έσχες” των εθνοπατέρων μας, αν ενημερωνόταν για τις εκροές ύψους 100-400 χιλιάδες ευρώ από τους τραπεζικούς λογαριασμούς χωρίς να διαφαίνονται η διαδρομή και η κατάληξή τους.
Πού να πήγαν άραγε; Σε ποια τράπεζα του εξωτερικού;
Σίγουρα ο κυβερνήτης θα αγανακτούσε με τα στοιχεία της αδιαφάνειας και συγκάληψης των δηλώσεων των “πόθεν έσχες” των 300 βουλευτών και των 22 ευρωβουλευτών. Θα μου πείτε εδώ δεν γνώριζε τίποτα ο υπεύθυνος αυτών των δηλώσεων, ο αρμόδιος αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αργύρης που ρωτήθηκε κατ’ επανάληψη και δήλωσε άγνοια, θα γνώριζε το θέμα ο πρωθυπουργός;
Παρ’όλα αυτά όμως το θέμα παραπέμφθηκε στους ορκωτούς λογιστές, οι οποίοι θα συνεχίσουν τις έρευνές τους προκειμένου να ταυτοποιήσουν, αν οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν ήταν νομικές ή όχι. Και αν όχι τότε μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς μας που “τιμωρήθηκαν” θα “τιμωρηθούν” και εκείνοι....
Καημένε Καποδίστρια!... Τι ψάχνεις να βρεις σ’αυτή τη χώρα, την χώρα του αιώνιου παραλόγου...
Φυσικά δεν πρέπει να τα ισοπεδώσουμε όλα. Υπήρξαν και αρκετοί πολιτικοί μας που θυμήθηκαν ή μιμήθηκαν τον Ιωάννη Καποδίστρια, που υπήρξαν ανιδιοτελείς που μπήκαν πλούσιοι και έφυγαν φτωχοί, που έλαμψαν με το πέρασμά τους. Ενας γέρος από τη Μεσαρά πριν μερικά χρόνια μου διηγήθηκε μια ιστορία που έγινε στο λιμάνι του Ηρακλείου. “Μαζευτήκαμε στο λιμάνι για να υποδεχθούμε τον Νικόλαο Πλαστήρα ο οποίος κατεβαίνοντας τη σκάλα του πλοίου μας χαιρέτισε λέγοντας “Κρήτες! αυτή είναι η περιουσία μου” και μας έδειξε το μπαστούνι του”.
Πάντοτε υπήρχαν και θέλω να πιστεύω πως θα υπάρχουν τα διάφορα φωτεινά παραδείγματα!
Νέα εφημερίς, Ηράκλειο 3 Ιανουαρίου 1924. Ενας πολιτευτής, ο γιατρός Αντώνιος Ζαβερδινός, κατέρχεται υποψήφιος και ως ευχαριστήριο στους εκλογείς του γράφει το άρθρο που ακολουθεί στη συνέχεια το οποίο έχει τίτλο: Το Δηνάριον της χήρας!
“Συ τω ευχαριστηρίω προς τους αξιοτίμους εκλογείς μου, τους τιμήσαντας με δια της ψήφου των, πρώτην φοράν κατερχόμενον εις πολιτικόν αγώνα, λίαν ικανοποιητικώς εν τη Επαρχία Μονοφατσίου εν τη πόλει Ηρακλείου και καθ’ όλον τον Νομόν, τους οποίους και ευχαριστώ ολοψύχως, κατατίθημι το κατά δύναμιν εις το ταμείον της “Νέας Εφημερίδος” δρ. χιλίας (1000) μικρόν λίθον ιερού οικοδομήματος, με την ευχήν όπως εις αυτόν προστεθή και έτερος εκ των πλείον εμού ικανών και συναχθή ποσόν το οποίον να διατεθή κατά τας ημέρας των Χριστουγέννων υπέρ των απόρων εφέδρων και προσφύγων. Νομίζω ότι τούτο είνε η καλυτέρα εορτή, η καλυτέρα ευχή προς τον θεάνθρωπον και η καλυτέρα εκδήλωσις λατρείας προς αυτόν. Λόγους πολλούς και ιδεολογικούς την σήμερον δύναται πας τις να εκθέτη· αφήσωμεν τούτους και προβώμεν εις έργα. Φρονώ ότι εις εκ των πολλών των καθορώντων τας πληγάς της πτωχής κοινωνίας είναι και ο ιατρός όσις καθ’ ημέραν έρχεται εις επικοινωνίαν με τας διαφόρους οικογενείας. Δυστυχώς αι πληγαί αύται είνε πολλαί και χρήσουζιν ιδιαιτέρας μερίμνης την οποίαν και συνιστώ εις τους αρμοδιωτέρους εμού, όπως γίνη συστηματική εργασία προς θεραπείαν αυτών.
Δεν είνε δε αι πληγαί αύται μόνον υλικαί, αλλά και ηθικαί. Και δια τας ηθικάς πληγάς δεν θα ήτο άσκοπος η ίδρυσις λαϊκών Σχολών διδακτρικών, αρχομένων εκ της πόλεως Ηρακλείου ίνα εκ παραλλήλου προς τας υλικάς βοηθείας, παρέχεται και η προς ηθικήν διάπλασιν συνδρομή. Τούτο δε απετέλει και την βάσιν του ως υποψηφίου πληρεξουσίου προγράμματος μου.
Απαραίτητον δε και ο εν ταις επαρχίαις διορισμός ιατρού, αποκλειομένου εμού, παρέχοντος δωρεάν την ιατρικήν συνδρομήν εις τους μη έχοντας την δύναμιν να καλώσιν ιατρόν ως και η δωρεάν χορήγησις φαρμάκων πολύ δε περισσότερον εις την επαρχίαν Μονοφατσίου, εν θα οιπούσι πρόσφυγες, ων τα υλικά μέσα πενιχρά και ένθα το μέρος τυγχάνει ελώδες.
Την εις το Αρκαλοχώρι πολιτικήν ομιλίαν μου επέρανα δια των εξής στίχων του ομοπατρίου ποιητού Αρ. Βαλαωρίτου δι’ ων ούτος εξεδήλωσε την προς την πατρίδα αγάπην του.
“Δεν είνε διαβατάρικο πουλί
που σε μια μέρα
σχίζει τα νέφη και περνά
γοργό σαν το αγέρα,
Δεν είν’ ηχώ χωρίς λαλιά
που στο κενόν
(βουϋζει,
ούτε κισσός π’ αναίσθητος
την πέτρα τριγυρίζει
Δεν είναι νεκροθάλασσα,
βοή χωρις σφυγμό!!
Νειώθω για σε Λαέ μου
στα σπλάγνα
χαλασμό!!
Ας με συγχωρήση ο ποιητής, διότι του παρήλλαξα τον τρίτον στίχον, καθότι μου διέφυγε της μνήμης.
Αλληθώς εις τον πολιτικόν αγώνα δεν κατήλθομεν διά δόξαν, διότι δόξα εκάστου ανθρώπου είναι η συνείδησις, κατήλθομεν ίνα ει δυνατόν συντελέσωμεν και ημείς εις την εν μέρει επούλωσιν της ηθικής και υλικής πλήγης της κοινωνίας, ίνα ει δυνατόν ελαττώσωμεν την αθλιότητα ης και ημεις αποτελέσαμεν μέρος και μετ’ ευχαριστήσεως λέγω τούτο, και εισέτι αποτελούμεν. Δια να συντελέση δε τις προς περιορισμόν της αθλιότητος της κοινωνίας πρέπει να αγαπά ταύτην με όλην την δύναμίν του.
Αγαθόν βεβαίως η θέρμανσις του ηλίου, αγαθόν η απόλαυσις των αγαθών της γης, αλλά τι αγαθώτερον όλων ή δημιουργός τούτων θεότης, ήτις μας διδάσκει κάτι ιερότερον και απολαυστικώτερον, το “Αγαπάτε αλλήλους”. Ουδείς είναι υλικώς και ηθικώς ασθενής, ουδείς είναι άθλιος, διότι το θέλει. Αν υπάρχει αθλιότης υπάρχει διότι την θέλομεν ημείς. Άγετε λοιπόν κύριοι, ρίψατε και πάλιν εις το γαζοφυλάκιον τον οβολόν σας υπέρ των πτωχών, υπέρ των αναπήρων. Σκοπήσωμεν πως συστηματικώτερον και αποτελεσματικώτερον θα περιορίσωμεν την αθλιότητα της κοινωνίας και τότε θα αισθανθώμεν μέσα εις την συνείδησίν μας ένα ιερόν κλονισμόν, ένα ενθουσιασμόν ανώτερον πάσης δόξης, ανώτερον πάσης τιμής.
Τότε δε αληθώς θα είμεθα υπερήφανοι δια την Κρατικήν και Εθνικήν μας ευημερίαν.
Εύχομαι δε και ποθώ ίνα εις την ασθενή συνδρομήν μου και φωνήν προστεθή ετέρα γενναιοτέρα και ησχηρωτέρα”.
Τελικά θέλει αρετή και τόλμη το οποιοδήποτε πράγμα. Και αν θέλουμε αυτή η κακή εικόνα, αυτή η αθλιότητα που μας μαστίζει σαν χώρα, αρκετό χρονικό διάστημα τελευταία πρέπέι και εμείς αλλά και οι εκπρόσωποί μας να δείξουμε αγάπη σ’αυτή την κοινωνία της οποίας είμαστε μέλη και το κυριότερο αγάπη στην πατρίδα μας. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο, απίστευτο αλλά προσιτό και αναγκαίο για τη δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε. Τέτοιες κινήσεις έχουμε χρέος όλοι να τις κάνουμε!
|
|
|
Αναζήτηση Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr
Σχετικά Forums
|
Εκτύπωση
E-mail
Προσθήκη στ' Αγαπημένα