ΠΑΤΡΙΣ :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Pets Life - Κατοικίδια
Ψηφοφορία
Ποια είναι η δημοφιλέστερη περιφερειακή ομάδα της χώρας ;
ΟΦΗ
Λάρισα
Ξάνθη
Γιάννινα
Παναχαϊκή
Ολυμπιακός Β.
Παναιτωλικός

Η δραματική ζωή δυο αδελφών Ισμαήλ Σελίμ Πασά και Αντώνη Φ. Παπαδάκη
του Γιώργου Πρατσίνη

Του Γιώργου Παναγιωτάκη*

Με τον τίτλο αυτό κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο του δόκιμου συγγραφέα Γιώργου Πρατσίνη.

Πρόκειται για μια ιστοριογραφία που δίνει την πραγματική μορφή και την ακριβή ιστορική διάσταση του μεγάλου εθνικού ευεργέτη Αντωνίου Παπαδάκη και του αδελφού του Ισμαήλ Σελίμ Πασά. Τα δυο παιδιά αυτά, δεν είναι άλλα από τα παιδιά του παπα Φραγκιά Καμπάνη από το χωριό Ψυχρό του Λασιθίου, που χάραξαν την ιστορία μας ο καθένας με το δικό του τρόπο, αφού η πορεία που τους οδήγησε η μοίρα, ήταν διαφορετική και εκ διαμέτρου αντίθετη.

Α’. Ο τουρκοαιγυπτιακός σίφουνας που ξέσπασε στο Λασίθι εκείνο τον κρύο Γενάρη του 1823 προκαλώντας την ερήμωση και την καταστροφή, αφήρπασε τα δυο παιδιά ηλικίας 12-13 ετών, αφού πρώτα είδαν να σφαγιάζεται ο πατέρας τους, μεταφέροντάς τα στη Σμύρνη. Εκεί ανθούσε η αγοραπωλησία του σαρκικού εμπορεύματος. Από ‘κει οι δρόμοι τους χωρίζονται, τραβώντας ο ένας κατά την Αίγυπτο, ακολουθώντας τον τελευταίο πλειοδότη αγοραστή και ο άλλος για την Κωνσταντινούπολη. Η εξέλιξη διαφορετική, η σταδιοδρομία αντίρροπη, τα παιδικά όνειρα ναυαγισμένα. Ο Μανόλης ακολουθεί το στρατιωτικό επάγγελμα, για να κατακτήσει με την οξυδέρκεια, την εργατικότητα και την φιλομάθεια που τον χαρακτηρίζουν, αλλά και με την εμπιστοσύνη που αποσπά, όλους τους βαθμούς της αιγυπτιακής στρατιωτικής ιεραρχίας. Γίνεται έτσι φερίκ, δηλαδή αντιστράτηγος όλων των στρατιωτικών δυνάμεων της Αιγύπτου και υπουργός των στρατιωτικών.

Ο Αντώνιος κατορθώνει μετά από εξάχρονη παραμονή στην Κωνσταντινούπολη να δραπετεύσει από το σπίτι του αφεντικού του και ως λαθρεπιβάτης να βρεθεί ένοικος σε κάποιο αδειανό βαρέλι που αποτελούσε τμήμα του φορτίου ελληνικού πλοίου, που κατευθυνόταν στην Οδησσό. Κρυμμένος λοιπόν στο βαρέλι, κατορθώνει και ξεφεύγει από τον αυστηρό έλεγχο των Τούρκων τελωνειακών. Ψάχνοντας για εργασία στην Οδησσό προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην, προσλαμβάνεται επιστάτης στα απέραντα κτήματα που διατηρούσε ο κόμης Αλέξανδρος Στούρτζας, στη Βεσσαραβία και την Δοβρουτσά. Αποκτά τις απαιτούμενες γνώσεις γεωργίας αφού σπουδάζει γεωπόνος και εξειδικεύεται αργότερα στη ζωοτεχνία και την οργάνωση ζωικών κεφαλαίων.

Οι ασυνήθιστα υψηλές αποδόσεις από το ζωικό και φυτικό κεφάλαιο, η ορθολογική εκμετάλλευση του οποίου οφείλεται στις ικανότητες του Αντωνίου Παπαδάκη, ικανοποιεί ιδιαίτερα τον κόμητα Στούρτζα, ο οποίος του προσφέρει παχυλές αμοιβές, αναγνωρίζοντας έτσι τη συμβολή του στην αύξηση της παραγωγής. Ασχολείται παράλληλα με το εμπόριο και δημιουργεί τεράστια περιουσία. Το έτος 1848 επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα, αποκτά την ελληνική υπηκοότητα και εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Με τις δραστηριότητες που αναπτύσσει και στην πατρίδα του και αναφέρονται στο εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο κυρίως, προσαυξάνει τα περιουσιακά του στοιχεία. Αναδεικνύεται πρωτοπόρος σε κάθε εθνικό θέμα, διαθέτοντας μεγάλα ποσά για κοινωνικούς και άλλους σκοπούς. Μόνο για τον επαναστατικό αγώνα των Κρητών κατά των Τούρκων είχε αγοράσει με δικά του διαθέσιμα, 2000 όπλα (Σα σε πώ) και τα έστειλε στην Κρήτη. Με ιδιόγραφη διαθήκη του έγινε ο μεγαλύτερος ευεργέτης του Πανεπιστημίου Αθηνών, αφού διέθεσε σ’ αυτό ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία του. Το κληροδότημα αυτό ανερχόταν σε 1.105.922 δρχ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σήμερα σε 3 δισεκατομμύρια δρχ. ή σε 8.8470.00 ευρώ, που ήταν και τότε και τώρα ένα τεράστιο ποσό. Από την υποτροφία του Α. Παπαδάκη έχουν σπουδάσει μέχρι σήμερα 2.500 άποροι Ελληνες φοιτητές από ολόκληρη την Ελλάδα. Από τους πρώτους της κατηγορίας αυτής, ήταν ο τότε διάκονος Νεκτάριος Κεφαλάς, ο οποίος σπούδασε το 1883 από το κληροδότημα αυτό. Ηταν ο μετέπειτα επίσκοπος Πενταπόλεως που ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, δηλαδή ο γνωστός “άγιος Νεκτάριος Αιγίνης”. Και σήμερα ακόμα, το ένα τρίτο των εσόδων του Πανεπιστημίου Αθηνών από κληροδοτήματα, προέρχεται από το κληροδότημα Παπαδάκη.

Β’. Τα ίχνη του αδελφού του Μανόλη έχουν χαθεί. Ο Αντώνιος όχι μόνο τη στρατιωτική εξέλιξη του αδελφού του αγνοεί, αλλά και την ίδια του την ύπαρξη. Συνδετικός κρίκος που τον πληροφορεί για την ύπαρξη και την ιδιότητα του αδελφού του, στέκεται ο πρωτεξάδελφος τους Γιάννης Καμπάνης, ο οποίος πηγαίνει στην Αίγυπτο ως μετανάστης, όπου και γνωρίζεται με τον Ισμαήλ Πασά. Με την επάνοδό του στην Αθήνα, πληροφορεί τον εξάδελφό του Αντώνιο για τον αδελφό του Μανόλη, δηλαδή τον Ισμαήλ, ότι ζει, κατέχει τον επίζηλο βαθμό του αντιστράτηγου και ότι έχει δημιουργήσει οικογένεια στο Κάιρο. Επακολουθεί μάλιστα και η μεταξύ τους αλληλογραφία.

Με τη μεγάλη Κρητική επανάσταση 1866-69 ο Χεδίβης (αντιβασιλέας) της Αιγύπτου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Τουρκίας για βοήθεια, στέλνοντας τον Ισμαήλ Πασά ως επικεφαλής αιγυπτιακού εκστρατευτικού σώματος. Η επιλογή του έγινε όχι μόνο με βάση τις στρατιωτικές του ικανότητες, αλλά και γιατί εξυπηρετούσε τα φιλόδοξα σχέδια της Αιγύπτου που αποσκοπούσε στην επαναφορά της Κρήτης, κάτω από την αιγυπτιακή διοίκηση. Η Αίγυπτος έβλεπε τότε την Κρήτη σαν ένα κομμάτι από την κληρονομιά του “μεγάλου ασθενούς”. Με την άφιξη του αιγυπτιακού στρατού στη Δυτική Κρήτη, ενώθηκε με τον τουρκικό στρατό, παίρνοντας μέρος σ’ όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις των δυτικών διαμερισμάτων, μεταξύ των οποίων και στην εκπόρθηση και το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου.

Ενα άλλο διαμέρισμα που αποτελεί σημαντική επαναστατική εστία, ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του Ισμαήλ το Οροπέδιο Λασιθίου. Εκεί λοιπόν με τον Ομερ Πασά οδήγησαν τα στρατεύματά τους στις 20 του Μάη 1867, για να καταστείλουν την επανάσταση. Εκεί στα πάτρια εδάφη που είχε εγκαταλείψει πριν 44 χρόνια, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 57 ετών. Δεν είναι γνωστή η αιτία του θανάτου του. Πιθανόν να πέθανε από το τραύμα που είχε υποστεί στο Στύλο Αποκορώνου, από φλόγωση του περιτοναίου, χωρίς να αποκλείεται αν και δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες η δηλητηρίασή του από τον Ομέρ Πασά.

Ο συγγραφέας κ. Γιώργος Πρατσίνης, ακούραστος και λεπτολόγος διεξήλθε το θέμα χρησιμοποιώντας για την τεκμηρίωσή του και την ιστορική του παρουσίαση, κάθε προσφερόμενη πηγή. Με μια ρέουσα και απολαυστική γλώσσα απομυθοποιεί τον Ισμαήλ Πασά, τον παρουσιάζει με ειλικρίνεια και ιστορική υπευθυνότητα, προσφέροντας έτσι πολύτιμα και άγνωστα στοιχεία στον ιστορικό του μέλλοντος. Ως Κρήτες και ως Λασιθιώτες ειδικότερα, αφού τον συγχαρούμε για το νέο του πόνημα, του εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας και του προσφέρουμε την ευγνωμοσύνη μας.

* Ο Γιώργος Παναγιωτάκης είναι συγγραφέας - ιστορικός ερευνητής





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
17/10/2007

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


ΕλαχιστοποίησηΣχετικά Forums
Δεν υπάρχουν σχετικά forums
Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions