"ΠATPIΣ" >> ΚYΡΙΟΤΕΡΑ ΝΕA >> ΘEMA
 

Ο Αρχοντοχωριάτης στο Θεατρικό Σταθμό
από την Θεατρική Ομάδα του Αρκαλοχωρίου

Ολοκληρώνονται αύριο οι παραστάσεις


Την περίφημη κωμωδία «Ο Αρχοντοχωριάτης», χαραγμένη από την αριστοτεχνική πένα του Μολιέρου, παρουσιάζει στο Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου η Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου. Οι παραστάσεις ξεκίνησαν χθες και ολοκληρώνονται αύριο Κυριακή.

Οι θεατρικές παραστάσεις με την ξεκαρδιστική κωμωδία του Μολιέρου «Ο Αρχοντοχωριάτης» ξεκινούν στις 21:30, στο Θεατρικό Σταθμό του Δήμου Ηρακλείου.

Με το έργο αυτό η Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου πραγματοποίησε ευρύτατη καλοκαιρινή περιοδεία στην ενδοχώρα των Νομών Ηρακλείου και Λασιθίου, δίνοντας 25 συνολικά παραστάσεις. Μετά λοιπόν τα επαρχιακά κέντρα του Ηρακλείου και του Λασιθίου, δίνεται η ευκαιρία στους κατοίκους της πόλης του Ηρακλείου, μέσα από τις τρεις προαναφερόμενες παραστάσεις, να παρακολουθήσουν και να κρίνουν τη θεατρική δημιουργία των παιδιών της περί ης ο λόγος Θεατρικής Ομάδας.

Η Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 29 Αυγούστου 1997, σε ένα κατάμεστο ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ του Αρκαλοχωρίου από 2.000 (!) θεατές, που έσπευσαν να τιμήσουν το νέο σχήμα της κωμόπολής τους, να το στηρίξουν και να το χειροκροτήσουν.

Εκείνο που χειροκρότησαν τότε ήταν η πασίγνωστη «Αυλή των Θαυμάτων», κλασικό έργο-σταθμός της Ελληνικής Θεατρολογίας, δημιούργημα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε μία παράσταση σκηνοθετημένη από τον, κατά γενική ομολογία, εδραιωτή της Θεατρικής Ομάδας, Μανόλη Στρατάκη. Η συμβολή και η προσφορά του κ. Στρατάκη στην Ομάδα θεωρείται πια ανεκτίμητη. Το επίπεδο της συγκεκριμένης παράστασης αποτιμήθηκε στους θεατρικούς αγώνες του Δήμου Ηρακλείου την άνοιξη του 1998, αποσπώντας πληθώρα σημαντικών διακρίσεων.


Δύο χρόνια μετά, στις 28 Οκτωβρίου του 1999, έγινε η πρεμιέρα του δεύτερου έργου, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά την αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αρκαλοχωρίου. Αυτή τη φορά η επιλογή έρχεται από τη διεθνή θεατρική λογοτεχνία μέσα από ένα από τα αριστουργήματά της. Πρόκειται για «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» του Αλεσάντρο Κασόνα. Η παράσταση, βασιζόμενη στην συγκλονιστική πλοκή του έργου και στη σκηνοθετική σφραγίδα ξανά του κ. Στρατάκη, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους την παρακολούθησαν.


Η αλλαγή στο τιμόνι της Θεατρικής Ομάδας έγινε το φθινόπωρο του 2000. Τότε, ο Τηλέμαχος Μουδατσάκις, προσέφερε ανιδιοτελώς κι εντελώς αφιλοκερδώς τα φώτα του στους ερασιτέχνες της Ομάδας για περισσότερους από έξι μήνες.

Τόσο περίπου χρειάστηκε για να ανέβει η θρυλική «Ερωφίλη», του Γεωργίου Χορτάτση, αυτή τη φορά στα Αϊτάνια του Δήμου Επισκοπής. Με την «Ερωφίλη» η Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου πραγματοποίησε την πρώτη μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία, δίνοντας περισσότερες από 20 παραστάσεις στην ύπαιθρο του Νομού Ηρακλείου και στην πόλη του Ηρακλείου, κάνοντας έτσι ευρύτερα γνωστά την ύπαρξη και τις δραστηριότητές της.


Το φθινόπωρο του 2001 σημειώθηκαν μεγάλες καινοτομίες στη δομή και στον τρόπο εργασίας μέσα στη Θεατρική Ομάδα. Αιτία ήταν η εγκατάσταση της ηθοποιού και σκηνοθέτιδος Μαρίνας Σπανάκη στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Θραψανό, κι η άμεση εμπλοκή της με τα της Ομάδας.

Για πρώτη φορά άρχισαν να εφαρμόζονται τακτικά εργαστήρια υποκριτικής. Για πρώτη φορά οι ερασιτέχνες της Ομάδας δοκίμασαν σύγχρονες τεχνικές διδασκαλίας. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βγήκε για πρώτη φορά στις 22 Ιουλίου 2002 στον Άγιο Βασίλειο του Δήμου Νίκου Καζαντζάκη, κι είναι το ίδιο με αυτό που παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στο Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου. «Ο Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου, υπό τη σκηνοθεσία, τη διδασκαλία και την επιμέλεια της Μαρίνας Σπανάκη.


Αξίζει να σημειωθεί η καθαρά ερασιτεχνική ταυτότητα των ερμηνευτών της Ομάδας. Θα πρέπει ακόμα να τονιστεί η αφιλοκερδής συμμετοχή τους. Όλα τα έσοδα (από τις παραστάσεις που δίνονται) πηγαίνουν στο ταμείο της Ομάδας.

«Ουδέποτε καρπώθηκε ουδείς από τους συμμετέχοντες στο σχήμα με οποιαδήποτε ιδιότητα κάποια υλική ανταμοιβή για τις προσφερόμενες υπηρεσίες του, κι ουδέποτε πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι ίδιοι. Όχι ότι ο ατελείωτος χρόνος που έχουν θυσιάσει όλα αυτά τα χρόνια στο βωμό της θεατρικής δημιουργίας, χρόνος κλεμμένος από τις οικογενειακές κι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, δε δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Είναι μάλλον θέμα αρχής.

Αρχής πολιτισμικής δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράςΙ


Συντελεστές της παράστασης είναι:
Σκηνοθεσία: Μαρίνα Σπανάκη
Σκηνογραφία: Αντρέας Κολοβός
Ενδυματολογία: Έφη Μαρουσάκη
Μουσική σύνθεση και επιμέλεια μουσικής: Σωτήρης Αλεξάκης
Χορογραφίες: Τόνια Μουμούρη
Κατασκευή σκηνικού: Αντρέας Κολοβός, Σταύρος Κατζηλάκης
Κατασκευή κοστουμιών: Έφη Μαρουσάκη
Κατασκευή σκηνικών αντικειμένων: Έφη Μαρουσάκη
Κατασκευή διαφόρων μικροαντικειμένων: Στέλιος Βασιλάκης
Φωτισμός: Αλέξανδρος Γερογιαννάκης
Κομμώσεις-μακιγιάζ: Σοφία Σολάκη
Δημιουργία προγράμματος και αφίσας: Γιάννης Μελεσσανάκης
Φωτογραφίες: Δημήτρης Κατσαμπρακάκης
Παίζουν: Θοδωρής Σταυρίδης, Γιάννης Μελεσσανάκης, Στέλιος Βασιλάκης, Άννα Πετροπούλου, Γιώργος Καμπαναράκης, Δημήτρης Καζιάλες, Πέτρος Παπαδογιαννάκης, Γιώργος Καμπαναράκης, Μιχάλης Πατεράκης, Νίκη Σακαβέλη, Δημήτρης Κατσαμπρακάκης, Μαρία Πετροπούλου, Γιάννης Μπαζάνας, Μαρίνος Παναγιωτάκης.

Στην ηχογράφηση έπαιξαν οι μουσικοί: Σωτήρης Αλεξάκης, Ελένη Δελιούση, Νίκος Harvester Χατζάκης και Σοφία Ν.


Τα μέλη της Θεατρικής Ομάδας Αρκαλοχωρίου ευχαριστούν όλους τους Δήμους και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης που τη στηρίζουν στο δύσκολο έργο τους, κι ιδιαίτερα το Δήμο Αρκαλοχωρίου (αμέριστος συμπαραστάτης), τη Νομαρχία και την Τ.Ε.Δ.Κ. Ηρακλείου.

 

Η σκηνοθέτιδα της παράστασης μιλά στην "Π"

Την παράσταση του έργου «Ο Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου, που παρουσιάζει από χθες η Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου στο Ηράκλειο, σκηνοθέτησε η ηθοποιός και σκηνοθέτις Μαρίνα Σπανάκη.


Έχοντας σπουδάσει και εργαστεί στην Αγγλία, η Μαρίνα Σπανάκη δούλεψε στην Ιταλία και στη συνέχεια στην Αθήνα. Τον τελευταίο χρόνο επέστρεψε στην Κρήτη, γιατί όπως λέει, ήθελε να επιστρέψει στον τόπο αφετηρίας της. «Αγαπώ πολύ την Κρήτη και θέλω να δημιουργήσω εδώ» τονίζει.

Όταν επέστρεψε στη γενέτειρά της, είχε την πρόθεση να δημιουργήσει τη δική της θεατρική ομάδα, όμως ήρθε σ' επαφή με τη Θεατρική Ομάδα Αρκαλοχωρίου, την οποία και ανέλαβε ως σκηνοθέτις. «Νιώθω πολύ τυχερή γι' αυτό. Θα κάνω κάτι δικό μου στο μέλλον, όμως ποτέ δε θα εγκαταλείψω τα παιδιά της ομάδας γιατί τ' αγαπώ πολύ» προσθέτει η ίδια.

Η Μαρίνα Σπανάκη μιλά για την ομάδα και την παράσταση του έργου «Ο Αρχοντοχωριάτης».
Πώς έγινε η επιλογή ενός έργου, το οποίο είναι δύσκολο;

Μαρίνα Σπανάκη: Πάρα πολύ δύσκολο. Το επιλέξαμε για πολλούς λόγους. Ο σπουδαιότερος είναι ο τρόπος που προσεγγίζει την κενοδοξία. Την κενοδοξία μπορούμε να τη βρούμε παντού, σε οποιοδήποτε κοινωνικό στρώμα. Οπότε είπαμε να το θίξουμε γιατί έτσι θα βάλουμε μυαλό κι εμείς και οι συμπολίτες μας και οι θεατές που θα δουν την παράσταση.


Το θέατρο έτσι εκπληρώνει το σκοπό του, έτσι;


Μαρίνα Σπανάκη: Γι' αυτό κάνουμε θέατρο. Για να θίγουμε τα κακώς κείμενα και για να προσπαθήσουμε να καλυτερεύσουμε τους εαυτούς μας.


Το υλικό στη Θεατρική Ομάδα του Αρκαλοχωρίου πώς είναι:


Μαρίνα Σπανάκη: Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά και τα παιδιά είναι ερασιτέχνες όπως ξέρουμε. Τα είχα δει στην προηγούμενη παράστασή τους και είχα δει ορισμένα πράγματα που θα πρεπε να διορθωθούν. Οπότε αυτό που έκανα ήταν το εξής· πριν ξεκινήσουμε το έργο, δουλέψαμε αυτοσχεδιασμούς, ασκήσεις και είδαμε δουλεύοντας μεγάλη βελτίωση.

Και τα ίδια τα παιδιά ένιωσαν καλύτερα. Έτσι συνεχίσαμε. Είναι πολύ σημαντικό ότι αυτά τα παιδιά αφιερώνονται σ' αυτή τη δουλειά, στη θεατρική τους παιδεία πρώτα και έπειτα στην παρουσίαση ενός έργου. Είναι τόσο σημαντικό, όσο δε μπορώ να το εκφράσω με λόγια.

Οι πρώτες παραστάσεις πώς ήταν;


Μαρίνα Σπανάκη: Ήταν πάρα πολύ καλές. Δουλέψαμε πάρα πολύ. Τα παιδιά δούλεψαν πάρα πολύ. Έχουν οικογένειες, δουλειές και το ν' ασχολείται κανείς μ' όλα αυτά τη μέρα και να πηγαίνει το βράδυ στις πρόβες, δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά. Παρ'όλα αυτά ανταποκρίθηκαν άριστα στις θεατρικές απαιτήσεις.


Απ' αυτό φαίνεται ότι έχουν μεράκι.


Μαρίνα Σπανάκη: Ναι, έχουν ψυχή, μεράκι και πολλή όρεξη για δουλειά. Δουλεύαμε μέχρι αργά το βράδυ· στην αρχή τέσσερις πέντε φορές την εβδομάδα και μετά κάθε μέρα. Αφιερώναμε πολλές ώρες, αλλά η δουλειά φάνηκε. Όχι μόνο όσον αφορά στο να είναι τα παιδιά πάνω στη σκηνή και να παίζουν, αλλά και γι' αυτά τα ίδια. Πήραν πράγματα απ' αυτή τη διαδικασία και αυτό μ' ενδιέφερε πολύ να συμβεί.


Το κλίμα ανάμεσα στα μέλη της Ομάδας πώς είναι;


Μαρίνα Σπανάκη: Το κλίμα είναι πολύ καλό, γιατί τα παιδιά είναι αγαπημένα μεταξύ τους. Μερικές φορές υπάρχουν και φιλονικίες, γιατί ο ένας καθυστερεί, ο άλλος όχι. Τσακωνόμαστε κιόλας... Όμως το κλίμα είναι πάρα πολύ καλό. Έπειτα εγώ έχω την αρχή της πειθαρχίας, της απόλυτης πειθαρχίας· είμαι απόλυτη σ' αυτό. Τα παιδιά το ακολούθησαν αυτό, οπότε έγινε και μια σωστή δουλειά.